Allahın kitabını oxuyarkən qəlbin titrəməsi, hisslərin və duyğuların çoşması necə də gözəldir! Mənaları dərk etmək, yaşamaq, onların ürəyə yayılan bir məlhəm olduğunu hiss etmək insana necə də xoş hisslər bəxş edir! Rəbbin kəlamının qəlbə, ağıla şəfa və mərhəmət olduğunu bilərək təsirlənmək necə də əvəz olunmazdır!

Rəbbimizin kəlamını aram-aram oxuyarkən, dildə və dodaqlarda səsə çevrilməsi olduqca xoşdur. Amma bu kəlam qəlbimizdə də yer tutmalıdır. Tutmalıdır ki, həyatımıza tətbiq edə bilək. Tutmasa onu oxumağın bizə nə faydası dəyər?!

Bilirsinizmi, Peyğəmbərimiz [s.a.s] bəzən bütün gecəni namaz qılarkən yalnız bir ayəni təkrarlayardı. Bir tək ayə ilə sabah namazına qədər ayaq üstə dayanar, o ayənin mənasının əzəmətindən başqa ayəyə keçə bilməzdi. Belə ayələrdən; “Əgər onlara əzab versən, sözsüz ki, onlar Sənin qullarındır. Əgər onları bağışlasan, şübhəsiz ki, Sən Qüdrətlisən, Müdriksən!” [Maidə, 118]. Rəbbimizin kəlamlarını dərindən anlamaq istəyəndə, aram-aram oxuyarkən insanın önündə üfüq açılır.Ayələrin mənaları daha çox genişlənir. İnsan elə bil həmin ayəni yeni oxuyurmuş kimi hiss edir. “Tam zamanında gəldi bu ayə” deyə düşünür. Qəlb açılır və hətta əvvəllər anlaya bilmədiyi mənaları duymağa başlayır. Rəbbimiz o möminin qəlbinə sanki bir rəhmət toxumu atır, duyğularını cilovlaya bilmir mömin və ayənin təsiri onun hərəkətlərində, rəftarında və əxlaqında əks olunur.

Hər zaman xatırladılır və bir daha xatırlayaq ki, Rəbbimiz insanlara Quranı necə oxumağı buyurmuşdur; “Məgər onlar Quran haqqında düşünmürlərmi? Yoxsa qəlbləri qıfıllıdır?” [Muhamməd, 24]. Quranı sadəcə oxumaq deyil, onun ayələrini düşünmək, fikirləşmək, təfəkkür edib anlamağa çalışmaq lazımdır.

“Biz Qurandan möminlər üçün şəfa və mərhəmət olan ayələr nazil edirik. O, zalımların [kafirlərin] ancaq ziyanını artırır.” [İsra, 82]. Mömin, Rəbbinin kəlamını qəlbi ilə oxumasa o ayələr onun qəlbinə şəfa və məlhəm olarmı?! Ayələrin mənaları yalnız təfsir kitablarında və alimlərin