dayana bilmirdi.Gözlərini
yumub həyəcan içində hökmü
gözləyirdi.Birdən məhşərdəki
izdihamdan bir uğultu
qopdu.Qulaqları səhvmi
eşidirdi,nədir,Onun adı
«cəhənnəmliklər» siyahısında
oxunmuşdu.Dizləri üstə
çökdü,yıxıldı. «Ola bilməz» —
deyə qışqırdı.Qalxıb sağa-sola
qaçmaga başladı.Hıçqıraraq:
«Mən necə cəhənnəmlik ola
bilərəm?Həyatım boyunca Allah
yolunda qulluq edən insanlarla
bir yerdə olmuşam.Onlarla
bərabər insanlarla Rəbbimi
tanıtmağa çalışmışam,» —
deyirdi.
Göz yaşları titrəyən vücudunu
islatmışdı.Məşhər xidmətçiləri
qollarından tutub izdihamı
yararaq onu alovları göylərə
yüksələn cəhənnəmə tərəf
aparmağa başladılar.
Xidmətçilərin qolları arasında
çırpınırdı.Bir qurtuluş yox idimi?
Bir yardım edən olmayacaqdımı?
Dodaqlarından qırıq-qırıq
yalvarışla qarışıq kəlmələr
süzülməyə başladı: «Oruclarım…
Oxuduğum Quranlar… Namazım…
Heç biri xilas etməyəcəkmi?»
Ağlaya-ağlaya yalvarırdı.Alova
yaxınlaşmışdılar.Başını geriyə
çevirdi.Son çırpıntıları idi.
Rəsulullah (s.ə.s.):«Birinizin
qapısının ağzından bir çay axsa
və o çayda gündə beş dəfə
yuyunsanız,üzərinizdə heç kir
qalarmı?Namazda belədir.Allah
onun sayəsində bütün günahları
silər,»- buyurmamışdımı?
Son dəfə:«Namazlarım da mı
mənim dadıma çatmayacaq?»-
deyə düşündü və «namazlarım....»
deyə hıçqırdı.
Xidmətçilər isə onu dibi
görünməyən cəhənnəm
çuxurunun başına
gətirdilər.Alovların istisi üzünü
yandırmağa başlamışdı.
Sonuncu dəfə dönüb geriyə
baxdı.Artıq gözləri də
qurumuşdu.Ümidini tamam
itirmişdi.
Qollarını sıxan əllərin boşaldığını
hiss elədi.Qolları yanına
düşdü.Xidmətçilərdən biri onu
arxadan möhkəm bir şəkildə
itələdi.Ayaqları yerdən
üzüldü.Bədəni bir anda
uçurumun dibinə
yuvarlandı.Alovların içərisinə
doğru süretlə düşürdü.Bir neçə
metrə düşmüşdü ki,bir əlin onun
qolundan tutduğunu hiss
etdi.Başını qaldırıb yuxarıya
baxdı.Onu xilas edən uzun və ağ
saqqallı nurani bir qoca idi.Qoca
onu yuxarıya doğru
qaldırdı.O,üst-başının