sadəcə təpik atmaqla içimi soyutmuşdum.Məndən fərqli olaraq o ağlayirdi.'Döymə, yazıqam' deyirdi.Mən isə onun kimi gülmürdüm.Gözlərim yaşarırdı.Özümü artıq tanimırdim.Amma o məndən qorxub bütün gizlətdiyi sənədləri qaytarmışdı.Mən hər şeyi öyrənmişdim.Anam uşaq evinin qapisina meni buraxdıqdan sonra intihar etmişdi.He o özünü asmışdı.Mən bunları danışdıqca Jale aqlayırdı.Kişi aqlamaz deyirlər.Yalan söhbətdir.Gözlərimin yaşları dodaqlarıma toxunub köynəyimi ləkələndirirdi.Mən danışdıqca gözümdə bütün keçmiş xatirələr film kadrları kimi işıqlanirdi.Mən hər şeyi danışırdım.Onun mənə yazıqı gəlməsi üçün deyil sadəcə bunları bilərək nifrəti bir azda olsun azalsın istəyirdim.Birdən o mənə yaxınlaşaraq gözlərimin içinə baxdı:
-Desənə ikimizde atasız anasız imişik.Bəs intihari öyrəndikdən sonra anana azda olsa haqq verdin?Bəlkədə yaşadıqı mühit ve yaxud ailəsi onu buna məcbur etmişdi.
-Meni qoyub getdiyi üçün ona haqq vermeliydim?
-Men ele demek istemedim.Sadece o da istəməzdi səni itirsin...Bəs niye intihar eləmişdi?Bunu öyrənə bildin?
-Heç niye guya ki meni saxlamağa gücü çatmayib.Bilirsen bu sadece behanedir.Mən ,öz boğazına yeməyə belə bir şey tapmayib uşaqina isə balaca tike çöreyi yedizdirerken her sheyin düzələcəyinə inanan şəxsə ana deyərəm .Ölmək qaçışdır.Hə mənim üçün ana anlayışı başqa cürdü.Mən məni ora qoyub gedən qadina ana deye bilmerem.Bu esl analara haqsizliq olar.O sadece zeyif olaraq meni doğar-doğmaz atıb intihara bash vurdu
-Bes atan? 
-Hm bu suali vereceyini bilirdim.Atam ise eslen rus olub o güclu qumar oynayan idi.Anamla da Rusiya da taniş olublar.Anama atdığı yalanlardan sonra onunla birlikdə olub.Amma sonradan qeybə çekilib.Anam meni evvəl doğmaq isteyirmiş bundan atamın xəbəri olduqunda menim doğmamağim üçün elinden geleni edib.Ve sonra anam öyrenib ki,atamin bashqa ailesi var.Qarnının şişkinliyi bilindiyi üçün ailesi anamin hamile olduğunu basha düsherek onu övladliqdan redd edibler.Anam da sonra da Bakiya gelib.Amma ne fayda pullar