Ey Hüseynsiz dünya nəyə
gərəksən?
Çəkil get bir daha çıxma qarşıma!
Dedim insaf elə tərk etmə onu,
Sənsə rəhm etmədin bu göz
yaşıma.
Niyə bəs bu qədər vəfasız oldun?
Sandın ki, gizlərsən bəlkə
bilinməz?!
Bu Hüseyn qanıdır sən
bulaşmısan
Hər qan silinsə də bu qan
silinməz.
Susuz biyabanda onu tək qoydun
Heçdə həya edib utanmadınmı?
Bu qədər qan sənin nəyinə lazım?
Bir ömür qan içdin
usanmadınmı?
Gərək sən bu qana
bulaşmayaydın,
O əsil üzünü nədən görmədim?!
Onacan mən sənin aşiqin idim,
O gündən bir daha könül
vermədim.
O gündən səni də gülən
görmürəm
De görüm dərdini, nəyin var,
danış!
Yoxsa qoca vaxtı, peşman
olmusan?
Aç boşalt qəlbini sən aşkar danış!
De ki, onu məndən zorla aldılar
Yoxsa mən heç zaman bunu
etməzdim.
Mən də o Hüseynə vurğun idim,
de!
Yoxsa bunca zaman yasın
tutmazdım.
Ey Hüseynsiz dünya nəyə
gərəksən?
Haqqın carçısına yiyə durmadın.
Minlərlə əyrinin nökəri oldun,
Bircə doğrusuna yiyə durmadın.
Gün gələr Kamil də tərk edər səni,
Onun da dalınca baxıb gülərsən.
Biz getdik sənin də sonun yetişər,
Bizim qədrimizi onda bilərsən....