ə isə ümumiyyətlə ehtiyac yoxdu.Bəlkədə ətrafımızdakı qızlar mənə dəli kimi baxırdılar,Ramil kimi bir oğlan sənə gül bağışlayır və sən onu zibil qutusuna atırsan.Boynuma alıram ki,Ramil kimlər üçünsə yaraşıqlı sayila bilərdi,lakin mənim ideal obrazıma uygun olmayan hər bir kişi mənim gözümdə,Kvazimodo qədər eybəcər idi.Düzdü güllər cəhətdən Ramil birinci əsas kriteriyaya uyğun idi,lakin bu güllər sevgini əks etdirmirdi mənim gözümdə,ən azından mən o zamanlar buna inanmırdım.İkinci kriteriyadan ise ümumiyyətlə Ramil uzaq idi.Sonuncu hərəkətimdən sonra Ramil bir müddət gözümə görünmədi.Bir gün Nüşabə xala bizə gələndə yenə mənə Ramilin incikliyindən danışdı.Ramilinanasına hər şeyi danışmağı isə əsəblərimi tamam korlayırdı.İmtahanlardan sonra gözəl bir tətil məni gözləyirdi.......
P.S Bu mənim ilk hekayəmdir,bir ilə yaxındır ki,bu səhifənin üzvüyəm,oxuduğum hekayələrdən həvəslənib məndə maraglı həyatları olmuş bəzi tanışlarımın həyat hekayələrini sizinlə paylaşmaq istədim.Mən yazar deyiləm,nə səhvlərim varsa,zamanla düzələr,ümid edirəm bəyənilən və maraqla gözlənilən bir hekayə