ə Nazlı sonunda gəlməyə razı olmuşdu.Beləliklə on bir nəfərlə biz yayda türkiyəyə təcrübə keçməyə gedəcəkdik.Qrup üzvülərimiz hamısı bir-biri ilə yaxşı ünsiyyətdə olan uşaqlar idilər.May ayının son günləri idi.Bir gün dərsdən çıxanda Ramil yoluma çıxdı.Uzun zaman idi onu görmürdüm,Nüşabə xala deyirdi,kəsr imtahanlarına və dövlət imtahanına başı qarışıqdır.Mən də hər dəfə bu sözü eşidəndə dilimin altında “ siz Allah nəyə qarışır qarışsın başı bircə məndən uzaq olsun” mızıldanırdım.Ramil çox qəzəbli görünürdü.Heç salam belə vermədən,
-sən heç yerə getməyəcəksən,-dedi.
-başa düşmədim,sən kimsən ki,mənə əmr verirsən? Ramil özündən əmin formada,
-mən sənin gələcək ərin,-dedi.Biraz ona tərəf əyilib,
-sən mənim heç kimimsən,həmişədə o statusda qalacaqsan,bunuunutma,-dedim.Darvazadan çıxmaq istəyəndə isə Ramil adımı çəkdi.
-Hilal,mən ayın ikisi hərbi xidmətə gedirəm,gələndən sonra isə,atamgili sənə elçi göndərəcəm,-o gəlib düz gözlərimin içinə baxdı,-bu inadkarlığını,nazını,ya da bilmirəm hər nə adı varsa bu etdiklərinin,bir il sondə olmasa sevinərəm.Bir il bir insanın dəyişməsi üçün uzun bir müddətdir.Ramili hər nə qədər bəyənməsəm də hərbi xidmət adı gələndə istər-istəməz insanın içində fərqli hisslər