k istəyən kimi qışqırır ki, əl
vurma mənimdir. Deyirəm də, mən pis
qızam. Bu da mənim vaxtı ilə yolumu
azdığıma görə başıma gələn bəladır.
Mən elə bilirdim ki, artıq həyatımın
heç bir mənası yoxdur. Amma səni
gördüm. Bilmirəm sənin gücün var ya
yox. Bilmirəm məni xilas edə bilərsən
ya yox. Amma mən səninlə olmaq
istəyirəm.
Ayselin danışdıqlarından pis
olmuşdum.Elə bil itirilmiş bir dostunu
tapırsan və xəbər tutursan ki , nə
qədər sənə ehtiyacı olub. Amma sən
bilməmisən. Bəlkə mən əvvəllər Ayseli
görsəydim heç o alçağın əlinə
düşməzdi. Biz bütün gecəni danışdıq.
Mən öz ailəmdən danışdım, o öz
ailəsindən. Arzularımızdan,
yuxularımızdan, xoşladığımız
filmlərdən tutmuş zəhləmiz gedən
verilişlərə qədər hər şeydən danışdıq.
Çox şeydə zövqlərimiz üst-üstə
düşürdü.O gecə mənim həyatımda ən
gözəl və unudulmaz gecələrdən biri
oldu. Biz qucaqlaşıb hələ də istisini
saxlamış ocaqdan çıxan son
qığılcımların səmadakı ulduzlara
qarışmasını seyr edirdik. Mən
bilmirdim nə olacaq. Mən bilmirdim
onu necə xilas edəcəm. Bilmirdim hara
gedəcəyik. Sadəcə onunla olmaq
istəyirdim.
Səhər açılanda uzaqdan avtomobil səsi
eşitdim. Deyəsən şahzadəni mənim
əlimdən almağa gəlirdilər. Tez atı
minib yola düşdük. Cığır və kəsə
yollarla avtomobilləri geridə
qoymuşduq. Amma dayanmaq olmazdı.
Onlar hər an bizə çata bilərdilər.Biz
ocaq qalamaqla səhv etmişdik. Onlar
yəqin ki, gecədən tüstünün izinə
düşübmüşlər.Yoxsa bu boyda dağlarda
bizi tapa bilməzdilər. Yenə də
sevinirdim ki, avtomobil yox atla
gedirik. Çünki atla elə yerlərdən
keçirdik ki, oradan heç bir minik
vasitəsi keçə bilməzdi. Hərdən Aysel
deyirdi ki, burax məni. Onlar səni
öldürərlər. Amma mən Ayselsiz yaşaya
bilməzdim. Həyatımın mənasını tapan
kimi itirmək istəmirdim. Günün yarısını
yollarda keçirdik. Günortadan bir az
keçmişdi ki, heç gözləmədiyim bir şey
baş verdi. SERHED. Biz sərhədə
çatmışdıq.
P.S: Ardı