gəzmişdik.Mən özümə telefon almışdım,nömrəni isə bakıdan alacaqdım.Sonuncu günün axşamı Cavid otelə zəng vurdu.Necə qayıdacağımızı,onsuz burda keçən bir neçə günü nə etdiyimi,hər bir şey ilə maraqlandı.Onun belə diqqətcil olmağı mənə xoş gəlirdi.Mən ona telefon aldığımı deyəndə sevinmişdi,mənlə daha rahat əlaqə saxlaya biləcəkdi.Bakıya qayıdanda bizi ailələrimiz qarşıladı.Hamı üçün çox darıxmışdım,əsas da evimiz üçün.Mənim qayıtmağım münasibəti ilə bütün ailəmiz bir arada yemək yeyirdik.Rauf əmiylə Nüşabə xalada bizdə idilər.Rauf əmi gələndən gedənə kimi Ramilin hərbi xidmətdə etdiklərindən,onu hər dəfə filan qədər xərcə saldığından şikayətlənir,Nüşabə xala isə,
-gözümün ağıqarası bircə oğlum var,ona qurbandı hər şey,-deyirdi.Nə yalan deyim onların belə dialoqları üçün belə darıxmışdım,insan sevdiklərinin dəyərini onlardan uzaqda olanda daha yaxşı anlayır,bir aylıq türkiyə səfəri mənə bunu daha aydın göstərmişdi.Rauf əmigil gedəndən sonra mən hər kəsin hədiyyəsini paylayıb,özümə aldığım yeni model telefonumu onlara göstərdim.Atam isə mənə nömrə alacağını söz verdi.O zamanlar da mobil telefonlar sadəcə zəng etmək və mesaj yazmaq üçün idi.Cavidin mənə türkiyədə göndərdiyi ilk qızılgüllərdən birini qurutmuşdum. Gecə yatağıma uzananmazdan əvvəl onu iyləyib,Cavidi düşünərək yatdım.Atam dediyi kimi səhəri günü mənə nömrə almışdı,çox istəmişdim ki,ilk zəng edəcəyim şəxs Cavid olsun ,ancaq onun nömrəsini bilmirdim.Qayıtmağımızdan bir neçə gün keçmişdi.Nazlı ilə bəzən ev telefonu ilə saatlarla danışırdıq.Əli Nazlının bizlə türkiyəyə getdiyinə görə ona qəzəbli olsada onlar bir-birilərini sevirdilər.Mən Nazlıya Cavid barədə bakıya qayıdandan sonra danışmışdım.Telefonda danışıqlarımız o Əlidən mən isə Caviddən danışırdım.Bir axşam Cəmilgil bizdə olanda Arzu ilə gəzə-gəzə gəlib,Cavidgilin evlərinin önünə çıxmışdıq.Ev soyuq və sönük,həyət isə baxımsız idi,görünürdü ki,uzun zamandır burda heç kim yaşamır.O gündən sonra hər yolum düşəndə o evə diqqətlə baxardım.Ümid edirdim