idi,atam bizdə qeyd edəcəklərini demişdi.Ona görə də Cəmilgil bir gün əvvəldən bizə gəlib,gecəni də bizdə qalmışdılar.Mənim gəlinlərimizlə münasibətim yaxşı idi,onlar məni mən də onları çox istəyərdim.Südabəylə aramda çox yaş fərqi olmasına baxmayaraq o mənə bacı kimi idi.Cavidin gələcəyi xəbəri məndə necə əhvalrühiyyə yaratmışdısa deyəsən bütün günü ətrafıma müsbət enerji yayaraq gəzmişdim.Gecə Südabə otağıma gəlib,
-canım,səndə bir dəyişiklik sezirəm,həmdə tək mən yox,Arzu belə bunun fərqinə varıb,çox qalmaz papayla(o atama Cəmil kimi papa deyirdi,təkcə ailəmizdə mən atama ata deyə müraciət edirdim) Cəmildə hiss edərlər.Atamgilin adını eşidib,qorxmuşdum bir anlıq.
-o qədər bildirirəm hər şeyi?,-Südabə yanıma gəlib,oturdu.
-çox bildirirsən,danış görüm,səni bu qədər xoşbəxt edən nədir?Mən Südabəyə hər şeyi danışdım.Bilirdim ki məni ən yaxşı Südabə anlayar,çünki onlarda Cəmillə sevib ailə qurmuşdular.Südabə gəncədə yaşayırdı,elə orada da təhsil almışdı,atası bakıya gəlməyinə icazə verməmişdi,Cəmil bir dostunun toyu üçün gəncəyə getmiş,elə həmin toyda da Südabəni görüb bəyənmişdi.Südabənin atası Tapdıq dayı bu dəfə də,-mən şəhərə qız vermərəm,-deyib,atamgili bir neçə dəfə yox cavabı ilə geri qaytarmışdı.Atamgil bir neçə ay onların qapısına maşın sürəndən sonra “hə” cavabını ala bilmişdilər.Südabə məni ağzını açmadan dinləyib,mən sözümü bitirəndən sonra,
-Hilal,bəlkə o evlidir?,-dedi.Heç vaxt bu ehtimalı düşünməmişdim,indi birdənbirə Südabənin dilindən eşidəndə qəribə olmuşdum.
-yox,nə danışırsan?Evli olsa idi mən türkiyədə onun yoldaşını görərdim.Südabə gülümsəyib,
-ay mənim safım,arvadını sənə göstərib,bu mənim arvadımdır tanış ol deməyəcəkdi ki?,-dedi.Onun sözləri içimə şübhə toxumları əkirdi.Nə qədər özümdən uzaqlaşdırmaq istəsəm də,
-yox,elə şey olmaz,Cavid mənlə belə davranmaz,-desəmdə,Cavidin gözlərindəki günahkarlıq hissi fikrimdən çıxmır,Südabənin sözü ilə bir növ təsdiqini tapırdı.Gecəni yenə qarışıq hisslərlə yuxuya gedib,səhəri güclə