bilmədim.
-nə yaxşı qonaqlarınızdan vaxt tapıb,təşrif buyura bildiniz,-yenə pafoslu səslənmişdi dediklərim.Cavid qaşlarını çatıb,ciddi formada,
-deməmişdim mənlə belə danışma,-dedi,onun səsi ucadan çıxmışdı.İlk dəfə idi o mənə səsini ucaldırdı.Yaşla dolan gözlərimi yerə dikdim,burnumu sallayıb,küsəyən uşaqlar kimi dayanmışdım,onun qarşısında.Ona baxmasamda məndən gözlərini çəkmədiyini hiss edirdim.Cavid bir neçə dəqiqə susub,
-mənə bax,-dedi,onun səsindəki soyuqluqda mənə yad idi.Başımı qaldırıb ona baxanda dolan gözlərimi görüb,sakit tonda,
-ağlama,-dedi.Daha dözə bilməyib,indiyə qədər içimdə saxladığım bütün sözlərimi üzünə dedim.
-ağlamayım hə?Aylardı mən içimi yeyirəm,bir gəlirsən beş gəlmirsən,nə var kimi varsan nə yox kimi yox.Yorulmuşam Cavid,hər dəfə sən gedəndə özümü yenə gələcəyinə umidləndirməkdən,gəlməyəndə yox o səni aldatmaz,səni atmaz,mütləq ki,işi çıxıb,ona görə gəlməyib,fikirləri ilə özümü ovundurmaqdan,gələndə də sevinməmiş getməyinin kədərini yaşamaqdan yorulmuşam,-o səssiz formada məni izləyirdi,bu halı məni daha da özümdən çıxarırdı,ona son olaraq-bəsdi daha,-deyib,ağlayaraq evə qaçdım.Mən ümid edirdim ki,o məni dayandıracaq,lakin o nəinki yerindən tərpənmədi heç adımı belə çəkmədi.İki gün sonra yeni il gəlirdi,biz isə ayrılmışdıq.Evəçatanda atamgil hələ gəlməmişdilər.Atama zəng vurub,tez yatacağımı,gələndə qapını açarla açmalarını dedim,sonra isə yerimə uzanıb yatmağa çalışdım.Qarışıq fikirlərlə dolu olan beynim dinclik tapmırdı,yuxum isə ərşə çəkilmiş kimi gəlmirdi ki gəlmirdi.Anamgil gələndə çalışırdılar səssiz davransinlar ki,məni oyatmasınlar,ancaq mən yata bilməmişdim.Cavidlə yaşadığımız hər şeyi təkrar-təkrar xatırlayır,unutmamaq üçün yaddaşıma yazırdım.Caviddən iki gün səs-soraq olmadı.Onsuz yeni ili qarşılayacağım ağlıma belə gəlməmişdi,mən bunu xəyal etməmişdim.O birdə yeni il axşamı zəng vurdu.İki çağırışını açmayınca ardınca mesaj yazdı ki,
-əgər indi həmişəki yerə gəlməsən,özüm gəlib qapınızı döyüb səni çağıracam...Cavid