tanıdıb,hərbi xidmətdə olduğunu dedim.Lakin Cavid özü demişkən hər şeyi gözəl anlayırdı.Biraz əsəbi formada,
-onunla aranızda nəsə olub?,-soruşanda isə bu dəfə mən ona əsəbiləşib onu acılamışdım.Bu acılamanın içində də özüm də bilmədən Ramilin məni bəyəndiyini ona demişdim.
-mənim heç kimlə aramda heç nə olmayıb,bunu bilə-bilə necə mənə belə sualı verə bilirsən?Ramilin xoşuna gəlirəm deyə bu o demək deyil ki,onunla aramda nəsə olub və ya var.O nisbətən asta tonda,
-onun səni evə kimi ötürməyi mənə xoş deyil,istəmirəm belə hal birdə təkrarlansın,-deyib, bu barədə daha heç nə demədən söhbəti dəyişmişdi.Cavidin vəziyyəti necə var elə başa düşmə qabiliyyətinə heyran idim,o heç vaxt mənə həddini aşacaq dərəcədə qısqanc davranmaz,dediyim sözlərin altında başqa bir məna axtarmaz,hər şeyi olduğu kimi başa düşərdi.Cavid bir neçə həftə işləri ilə əlaqədar bakıya gələ bilməmişdi.Valentin günündə isə yenə məni qızılgüllərlə təbrik etmiş,gecə telefonla danışanda isə üç-dörd günə mütləq gələcəyini demişdi.Ona ad günümü dediyimi yadıma salıb,bəlkə ona görə gəlir fikrinin sevincini yaşayırdım.Daha əvvəlki kimi ona acıqlanmır,hər kəlməsinə inanır,səbrlə yolunu gözləyirdim.Cavid dediyi kimi üç-dord gün sonra mənim ad günümə görə gəlmişdi.Yubiley yaşım olduğundan ailəlikcə qeyd edəcəkdik.Sabah açılandan evimizdə hazırlıqlar getdiyindən mənim evdən çıxma şansım yenə sıfırlanmışdı.Cavid isə yenə valideynlərindən xəbərsiz gəlmiş,Şüvəlandakı bağ evində qalmışdı.Acımışdım onun halına o baxımsız buz kimi soyuq evdə bir gecəni necə keçirmişdi heyrət edirdim doğrusu.Anamgilin başı axşamkı ad günü yığıncağının hazırlıqlarına qarışdığından,
-öz ad günümdə məni işlədirsiz,sizi atama şikayət edəcəm,-fürsət bu fürsətdir deyib evdən çıxdım.Cavidlə bizim cığırda görüşdük,o mənə qızıl qolbaq almışdı.Hədiyyəsini qoluma bağlayıb,sonra isə gödəkçəsinin qolundan bir gül çıxarıb mənə verdi.Gülü alıb,saplağından bir hissəni elə onun gözləri önündə qırdım.Cavid təəccüblə,
-niyə