ə bilirdim.Əli məzun gecəsindən sonra getmiş,Nazlı isə onun gedişini günlərlə həzm edə bilməmişdi.Tez-tez mənə zəng vurub,
-Hilal,indi səni daha yaxşı anlayıram,axı sən necə dözürsən Cavidin yoxluğuna?,-soruşardı.Məni m
-o yox deyil ki,məndən uzaqda olmağı ona olan sevgimi azaltmır,əksinə onun yolunu gözləməyi belə sevirəm mən,zamanla səndə öyrəşəcəysən,-təsəllilərim  isə ona azda olsa təsir edirdi.Ramil hərbi xidmətdən qayıtmışdı,Rauf əmigil onun qayıtması şərəfinə qonaqlıq təşkil etmiş,atamgili dəvət edəndə isə,-Hilalı da gətirin,gedəndə yola salmadı,heç olmasa gələndə qarşılasın,-demişdilər.Mən  isə bu dəvətə əsəbiləşib,
-başa düşmürəm,mən niyə qarşılamalıyam ki Ramili?Ramil mənim nəyimdi? Getmirəm,o dəvətə heç kim getməz,-deyib,getməmişdim. Anamgil qonaqlıqdan gələndə isə,
-qızım Ramil səndən inciyib,elə Nüşabə bibində,-dedi.
-fikir vermə ana incimək onların çoxdankı adətidir,niyə özlərindən yox məndən inciyirlər?,-deyib,daha söhbəti uzatmadan otağıma keçmişdim.Bu il yenidən bizim qrupu universitetdən turkiyəyə aparmaq istəsələr də mən atamın maddi vəziyyətinin yaxşı olmadığını,həm də Cavidin narazılığını nəzərə alıb getməmişdim.Mən getməyincə Nazlı da getməyəcəyini demişdi.Əli rusiyada əmisinin yanında işləməyə başlamışdı.İyul ayının axırlarında Cavid gələcəyini demişdi.O öz ad günündə gələ bilməmişdi.Həmin vaxt onu sadəcə telefonla təbrik edə bilmişrim.Fikirləşirdim hədiyyəsini bakıya gələndə verərəm,Cavidə saat hədiyyə etmədi düşünürdüm.Bir dəfə hədiyyələr barədə söhbətimiz olanda o saatları bəyəndiyini demişdi.Üç ay idi onu görmürdüm,çox darıxmışdım,telefonla səsini eşitsəmdə bu canlı-canlı onun bütün hisslərini özündə cəmləyən səsinin yerini tutmurdu.Bir gün universitetə təcrübə məsələsini həll etməyə getmişdim.Yayın isti vaxtlarında hər gün universitetə getməyə heç həvəsim yox idi,buna görə atamın sözünə qulaq asıb,məsələni pulla həll edəcəkdim.İşimi qutarandan sonra evə bazalıq etmək üçün evimizə yaxın baza getmişdim.Bəzi şeyləri alıb yükümün ağır