sözündən alınmış bir qədəh ilham kimidir. Şair bu iki misrada insanın nə qədər böyük və dəyərli varlıq olduğunu bir daha diqqət önünə çıxarır və deyir: Özünü dəyərli tut, sən məxluqat içində üstünsən, külli yaradılmışların, aləmin kiçildilmiş şəklisən, mündəricatısan. Sən məxluqatın gözünün didəsi, nuru olan adəmsən və ətrafında gördüyün hər şey sənin üçün yaradılıb. Həzrəti Əli (ə) kimi uca şəxsiyyət də, Şeyx Qalib də, təsəvvüf alimləri də eyni düşüncəni aşılamışlar, insan olmağın bir üstünlük, eyni zamanda da böyük bir məsuliyyət olduğunu hər zaman ən gözəl şəkildə ifadə etmişlər.

Elə isə çox mühüm bir sualla qarşı-qarşıyayıq: Bu cür üstün məziyyətlərlə yaradılmış, yüksək keyfiyyətlər daşıyan, dəyərli bir varlıq olan insan onları necə qoruyacaq? Şübhəsiz ki, bunun yolu Allahın əmr və qadağalarına riayət etmək, mərhəmət və ədalətlə davranmaqdır. Gözəl əxlaqa sahib olsaq, nəfsimizə hakim olub şeytana tabe olmasaq, onda başlanğıcda var olan bu gözəl xüsusiyyətlərimizin davam etməməsi üçün heç bir səbəb qalmaz. Lakin belə etməyib, nəfsimizə tabe olsaq, Allahın əmr və qadağalarına riayət etməyib, şeytanın hiylələrinə məğlub həyat tərzi keçirsək, onda bunun aqibəti xeyirli olmayacaqdır. Dövrümüzdə bunun nümunələri ilə tez-tez rastlaşırıq. Demək olar ki, hər tərəfdə aclıq, səfalət, göz yaşı və istismarın həyatı çıxılmaz vəziyyətə saldığının şahidi oluruq.

Unutmayaq ki, heç kim yaratdığı bir əsərin korlanmasına və yox olmasına razı olmaz. Başlanğıcda insanı ən gözəl biçimdə yaradan Allah da öz bəndələrinin korlanmasına razı olmaz; buna görə də onu korlayacaq təhlükəli davranışları Kitab və Peyğəmbərlər vasitəsilə bəşəriyyətə bildirmişdir.
Quranın nazil olan ilk ayələri istər xitab, istərsə də məzmun baxımından insandan bəhs edir (əl-Ələq, 96/1-5). Yəni Uca Allahın xitab etdiyi varlıqların başında "ən gözəl biçimdə” yaratdığı və "məxluqatın ən şərəflisi” (əl-İsra, 17/70) deyə xarakterizə etdiyi insan gəlir. Bəlkə də insan bu xüsusiyyəti səbəbilə dağların,