uzandım,yuxuya getmişdim.Oyananda isə növbəti gün idi.Telefonuma Caviddən on dəfə zəng iki dəfə isə mesaj gəlmişdi.Mesajları oxumaq üçün telefonu bir neçə dəfə əlimə götürüb ekrana baxsamda sonda oxumadan silmişdim.İki günü yuxuda keçirdim,Südabə yeməyimi otağıma gətirirdi,Südabə anama nə demişdi bilmirəm,anam çox üstümə gəlmirdi.Atam isə rayona əmimgili ziyarətə getmiş,getmişkəndə üç-dörd gün qalmaq istəmişdi.Cavidin zənglərinin sayını itirmişdim,artıq,mesajları nı isə oxumadan silirdim.Onu bağışlaya bilmirdim,ancaq bu dəfə təkcə onu yox özümü də günahlandırır,-axmaq Hilal,onun səni aldatmağına özünsən günahkar,-fikirləşirdim.İk i gün sonra Südabə təşvişli halda bizə gəldi.Anam mətbəxdə idi,Arzunu onun yanına göndərib,məni otağa apardı,qapını bağladı.Üzümdə sual dolu ifadə ilə ona baxırdım.Südabə astadan,
-Hilal,o gəlib,gələndə onlar tərəfdən gəlirdik,evdən biri çıxdı təxmin etdim ki,bu odur,-dedi.Yatağımın küncünə yanımı qoyub,
-indi mən neyniyəcəm?,-carəsizdə Südabəyə baxırdım.
-get danış,qoy hər şeyi izah etsin.Südabə haqlı idi,belə özümə əzab verməkdən başqa heç nə etmirdim,həm ona deyiləcək sözlərim çox idi,onunla danışacaqdım.Axşama kimi Cavidin zəngini gözlədim,Axşamtərəfi o yenə zəng vuranda zənginə cavab verdim.
-nəhayətki,neçə gündü niyə zənglərimə cavab verilmir?,-onun səsi həm əsəbi,həm də narahat kimi idi.Darıxmışdım onun səsi üçün,hələ fikirləşəndəki burda yaxınımdadır kirpiklərim nəmlənirdi.Özümü ələ alıb ona cavab verdim.
-görüşəndə danışarıq olar,-çalışırdım səsim əsməsin,Cavid məni məndən yaxşı tanıyırdı,onu aldatmaq mənə çətin idi,nə qədər özümü rola qoymağa çalışsam da o narahatlığımı hiss edirdi.Heçə dəfə olub ki,haramsa ağrıyanda o narahat olmasın deyə gizlətməyə çalışmışam,lakin nə mümkün ondan nəyisə gizlətmək,o tez bunu hiss edər,
-qalın geyin,yeməyinə fikir ver,fəsfud yeməklərdən yemə,-deyib,məni danlardı...Bu dəfə də o səsimdən hiss etmişdi,
-sənə nəsə olub,haransa ağrıyır?,-soruşdu..Qəhərim i boğum,
-danışa bilmirəm,görüşəndə