Sonra olanları xatırlamıram,gözlərimi açanda Südabə əllərimi ovur,anam isə göz yaşlarını axıdaraq saçlarımı sığallayırdı.Sona xalada burda idi.Mən gözlərimi açanda Sona xala,
-Allah sənə şükür,-elədi.Arzu kənarda mən qırıb verdiyim narı əlində bərk-bərk tutub,için çəkə-çəkə ,
-bibim ölməsin,-deyib ağlayırdı.Dikəlib oturmaq istəsəmdə anam,
-durma,uzan,-dedi.Sona xala əlimi tutub,
-Südabə qızım,evdə qatıq varsa ayran elə verək içsin,bəlkə günvurma olub?,-Südabə,
-bu dəqiqə gətirirəm,-deyib otaqdan çıxdı.Arzu yaxınıma gəlib,əlindəki narı ovcuma qoydu,yanımda uzandı.Uşaq ağlamaqdan əldən düşmüşdü.İndi tək qalmaq,ürəyimin sızısı dinənə kimi ağlamaq istəyirdim,ancaq nə mümkün ki,bunu edə bilmirdim.Südbənin hazılayıb,gətirdiyi ayranı anam mənə içirib,
-dincəl,-deyərək Sona xala ilə otaqdan çıxdılar.Südabə Arzunu da onların yanına göndərib qapını arxadan bağladı.Təkcə Südabə hər şeyi bildiyi üçün onun yanında rahatlıqla ağlaya bilərdim.Fikrə getmişdim,onun nişanlı ola biləcəyini heç vaxt düşünməmişdim.Carəsizcə Südabəyə baxıb,
-o nişan üzüyünü taxmırdı,heç ilk onu gördüyüm gündə də barmağında üzün yox idi,axı o necə nişanlı ola bilər?,-dedim.Südabə məni qucaqladı.
-bilmirəm,bəlkə üzün taxmağı xoşlamırmış,bəlkə heç o deyil biz səhv edirik.
-Sona xala onların evindən danışırdı,-ağlamağa başlamışdım artıq.
-bilmirəm,bunun bir açıqlaması olmalıdır,bəlkə istəmədən nişanlayıblar?Bir özün düşün Hilal,axı o sənə pis niyyətlə yanaşıb nəsə bir şey etməyib,əgər belə olsa idi bu hiss olunardı.O isə səni on dəqiqəlik görmək üçün ordan bura gəlirdi.İndi aydındır o niyə gəldiyini valideynlərinə demirmiş.Südabə haqlı idi,Cavid mənə qarşı heç bir artıq hərəkət etməmişdi,əksinə həmişə onun səmimiyyətinə inanmışam.
-nə düşünürsən?
-bilmirəm,üç gün sonra o gəlir,heç bilmirəm mənə görə gəlir yoxsakı nişanlısı ilə toy hazırlıqlarına başlamaq üçün.Yenə gözlərim dolmuşdu.Südabə məni birtəhər sakitləşdirib,
-ona heç nə bildirmə,qoy gəlsin,danışın,-demişdi.Yu xu dərmanı atıb,yerimə