İllər əvvəl çox gözəl bir ölkə varmış. Təbii hər nağılda olduğu kimi bu nağılda da o ölkənin bir kralı və təbii ki bir də şahzadəsi varmış. Şahzadə dünyalar gözəli bir qızmış. Kral ona baxılmasını qadağan etmiş, hər gün gəzmək üçün saray gözətçiləri ilə sarayın xaricinə çıxacağı elan edildiyində xalq əyilər və gözlərini bağlayar, ya da evlərinə qaçarlarmış. Onu görmənin əvəzi ölümlə cəzalanmaqmış. Günlərdən bir gün yenə şahzadə gəzmək üçün çıxdığında; kasıb bir kəndli cavan hər şeyi gözə alaraq başını qaldırmış və şahzadə ilə göz gözə gəlmişlər... O an kasıb cavan şahzadəyə inanılmaz bir eşqlə tutulmuş. Şahzadənin dərin baxışlarının da boş olmadığını düşünmüş və günlərlə yata bilməmiş. Kasıb cavan ölümü belə gözə alaraq bahasına, şahzadəni bir dəfə daha görmək üçün çalışmış. Bu vaxt gözəl şahzadə də ona tutulmuş oğlanın zərər görməməsi üçün günlərlə özünü saraya bağlamış. Sonunda dözə bilməyən kasıb cavan hər şeyi gözə alaraq gizlicə sarayın bağça divarına dırmaşmış və şahzadə ilə bir dəfə daha göz gözə gəlmişlər. Kasıb cavan dərhal divardan atlamış və şahzadə ilə danışacağı anda saray gözətçilərinə tutulmuş.
Kralın qarşısına çıxarılan oğlan ölümlə cəzalandırılacağını bildiyindən krala şahzadəyə duyduğu eşqini izah etmiş. Kral ölüm əmrini verəcəyi anda şahzadənin yalvarışlarına dözə bilməyərək cavana başqa bir cəza verməyi qəbul etmiş. Dərhal bir gəmi hazırlatdıran kral, gedilə biləcək ən uzaqdakı adaya bir fənər tikdirmiş və kasıb cavanı da o adada tək yaşamağa məhkum etmiş... Aradan bir neçə Ay keçməsinə baxmayaraq şahzadəni unuda bilməyən cavan oğlan şahzadəyə olan eşqini kağızlara tökmüş və qağayılara izah etməyə başlamış...
Artıq bütün qağayılar kasıb cavanın şahzadəyə olan eşqini anlamış və yazdığı məktubları şahzadəyə aparmağa başlamışlar... zamanla şahzadənin də yazmış olduğu məktubları kasıb cavana aparan qağayılar vasitəçiliyi ilə iki gəncin arasındakı eşq yaxşıca böyümüş. Ta ki... Bir səhər sarayın bağçasında nahar edərkən şahzadənin otağının