get o oğlanla heyatıvı yaşa. Sağ ol"
Serxandan gelen bu mesaj Ayşeni deli elemişdi. Axı sevir onu, axı o da sevir Ayşeni. Muradı qısqandı axı Serxan. Ayşen özünü yatağa atıb dayanmadan ağlıyırdı. Bir neçe deqiqe sora qapı döyüldü. Gelen Gülnar idi. Çox narahat olmuşdu Ayşen üçün. Hem Gülnar hem de Rauf. Murad her şeyi danışmışdı onlara. Ayşen Gülnarı berk berk qucaqlıyıb ağlamağa davam edirdi.
Gülnar onun saçına sığal çekirdi bir terefden de onu teselli etmeye çalışırdı
-ağlama gözelim, her şey düzelecek.Bu birinci defe deyil ki siz dalaşırsız. Hem sevir ki qısqanıb seni. Ağlama besdi.
Ayşen ağlıya ağlıya Serxanın ona yazdığı mesajı gösterdi Gülnara. Düzdü Gülnar Serxanın sert olduğunu bilirdi amma bu qederini heç o da gözlemirdi.
-Yaxşı besdi daha ağlama, ne olursa yaxşılığa doğru olur. Bunlar senin sözlerindi. Özüvü el almağa çalış, gel çıxax biraz hava alaq.
Gülnar çox tekid eledi ama Ayşen evden çıxmadı. Gülnar gederken Ayşen nisbeten daha yaxşı görünürdü.
Rauf Murad üçün çox narahat idi heç kime heç ne demeden çıxıb getmişdi. Muradın anası Nilay xanım da en az Rauf qeder narahat idi. Başa düşmüşdü ki nese pis bir hadise baş verib, o oğlunu yaxşı tanıyırdı bele sessiz ortalıqdan yox olursa demek ki mesele çox ciddidi. ne qeder soruşsa da Rauf Nilaya heç ne demedi. Rauf kafede oturub Gülnari gözlüyürdü. Telefonda Ayşenin yaxşı olmadığını demişdi.
Yarım saat sonra Gülnar kafeye çatdı.
Raufla görüşüb sakit bir yere keçdiler, Gülnarın heç kefi yox idi, o Ayşeni çoxdan tanıyırdı ve onu bacısı qeder çox istiyirdi. Bele ezab çekmeyine döze bilmirdi.
-Rauf, Ayşen çox pisdi. Neçe gündü evden çıxmır. İstediyi oğlan da ayrılıb ondan. Depresyaya düşüb Ayşen.
-men de onun bu halına pis oluram, heç Muradda ortalıqda yoxdu. O da çox ezab çekir, onu tanıyıram, yoxsa beole sessiz sedasız yoxa çıxmaz o.
-Ayşen üçün nese elemek istiyirem. Gözümün qarşısında ezab çekir mene bele sakit qala bilmerem.
-Hmm yaxşı onda gel bele eliyek. Bizim Qubada Babamdan qalma