ə başladılar, sonra atam bir-iki şillə vurdu. Bütün ümidləri öləndə anam ağlamağa başladı. Amma bu da mənə təsir etmirdi. Dünyanın taleyini anamın göz yaşına qurban verə bilməzdim. Tam biganəliyimi görəndə sonuncu üsula əl atmışdılar.
Evə gələndə qapının açıq olduğunu gördüm. İçəri daxil olub anamı səslədim. Cavab gəlmirdi. Sonra atamı, sonra bacımı çağırdım. Səs gəlmirdi. Böyük otaqdan dəhlizə orta yaşlı kök bir kişi çıxdı. Bu mənim anam deyildi. Atam da bir günə bu boyda şişə bilməzdi. Ağ qəribə uzun bığları lap Nitşeni xatırladırdı. Mənə baxıb gülümsündü:
- Anar oğlum, keç içəri.
Mən çaşbaş qaldım
- Siz kimsiz ki?
Kişi dedi:
- Mən sənin psixoloqunam. Məni dost çağıra bilərsən. Mən sənə kömək etməyə gəlmişəm.
Aha, məsələ aydın idi. Yenə valideynlərimin fokusları. Ehhh.. Bir təhər yola verməli idim.
- Yaxşı dost, necə kömək etmək istəyirsən?
- Oğlum qarşıdakı divanda rahat əyləş, dərindən nəfəs al.
Mən onun dediklərini etdim. Kişi mənə elə baxırdı ki, güya bir baxışdan məni kitab kimi oxumuşdu.
- Oğlum, valideynlərin deyir ki, son vaxtlar özünü pis hiss edirsən. Həyatında nə isə baş verib? Sevgilindən ayrılmısan bəlkə? Sənin yaşda uşaqlar üçün bu çox təbii haldır.
Mən onun danışıq tərzindən çox əsəbiləşmişdim.
- Heh, maraqlıdı sizə nə qədər pul veriblər. Hə?
Kişi bu sualı gözləmirdi.
- Oğlum, bu önəmli deyil.
- Aydaaa... Önəmi olmasaydı indi burda klounluq eləməzdiniz. Əgər səmimi olmağımı istəyirsizsə özünüz də səmimi olun. Nə qədər pul veriblər?
- Hmm, mənim seanslarımın saatı 200 manatdır.
- Ooo.. Bu başqa məsələ.. Deməli birinci sinifdən əlaçı olan cənab Nitşe, bu gün kök qarnının piyini bir az da artırmaq üçün bizə qonaq gəlib.
- Oğlum , davam et. Ürəyini boşalt.
- Ehh..Dayday. Mənim heç bir psixoloji problemim yoxdur. Hər şey əladır. Gedə bilərsiniz.
- Oğul, mən görürəm ki, sənin içində bir sıxıntı var.
- Hə? Görürsünüz? Düzdü var. Mənim sıxıntılarım var.
- Onda de, mən də sənə kömək edim. Danış. Bəlkə bir çarə tapdıq.
- Siz