اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا
“Allah hər bir nəfsə imkanından artıq təklif etmir.” (“Bəqərə” surəsi, 286-cı ayə.)
وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا
“Peyğəmbər sizə hər nə versə, götürün və hər şeydən sizi saxladısa, dayanın.” (“Həşr” surəsi, 7-ci ayə.)
Əbu Bəkrin “Peyğəmbərin sünnətinə gücüm çatmaz” deməsi həqiqətdə bu ayələri rədd etmək deməkdir. Əgər Əbu Bəkrin – ilk xəlifənin o zamandan Peyğəmbər (s)-in sünnətinə gücü çatmırdısa, onda bu günün müsəlmanlarından Allahın Quranda və sünnətdə gəlmiş hökmlərinə əməl etmələrini necə tələb etmək olar?!
Bununla belə, hətta ehtiyaclı və zəif müsəlmanların belə bacardığı bəzi asan işlərdə Əbu Bəkrin Peyğəmbər (s)-in sünnəti ilə müxalifətçilik etməsini görürük. Əbu Bəkr Peyğəmbər (s)-in həcdə yerinə yetirdiyi və həmişə əməl olunmasını tapşırdığı qurban kəsməni tərk edir. Bütün müsəlmanlar bildikləri halda, Əbu Bəkr – müsəlmanların xəlifəsi bunu niyə görə tərk edir?!
Şafei öz kitabında (“Əs-sünənül-kubra”, Beyhəqi, 9-cu cild, səh. 265; “Cəmul-cəvame”, Süyuti, 3-cü cild, səh. 45.) və bir çox başqa mühəddislər qeyd etmişlər ki: Əbu Bəkr və Ömər həcdə qurban kəsmirdilər. Çünki istəmirdilər ki, xalq onlara iqtida etsin və elə bilsinlər ki, qurbanlıq vacibdir!
Bu düz dəlil yürütmək deyildir və dəlili də yoxdur. Bütün səhabələr Peyğəmbər (s)-dən qurbanlığın vacib deyil, sünnət olmasını öyrənmişdilər. Digər tərəfdən, tutaq ki, camaat onun vacib olmasını güman etsəydilər, nə ola bilərdi? Biz Peyğəmbər (s)-in qarşısını aldığı, nə vacib və nə də müstəhəb olan Ömərin təravih namazını bidət qoymasını bilirik, lakin buna baxmayaraq, əhli-sünnətin bir çoxu onu vacib bilirlər.
Ola bilsin, Əbu Bəkr və Ömər Peyğəmbər (s)-in qurbanlıq sünnətini kənara qoymaqla xalqa göstərmək istəyirdilər ki, Peyğəmbərin gördüyü işlərin hamısı vacib deyildir. Beləliklə, onları bir kənara qoyub, etinasız yanaşmaq olar!
Beləliklə, onların “Quran bizə kifayətdir” və Əbu Bəkrin “Peyğəmbərdən heç nə nəql etməyin