Gecə saat 04:12... Yata bilmirəm... Düşünürəm... Yenə sıxıntı məni öldürəcək kimidir... Nəfəs ala bilmirəm.. Onların hər gecə danışığı məni lap bezdirir.. Yatağımın kənarındakı şkafdan kitabı götürdüm.. İstədim ki, oxuyum.. Yooox... Alınmır onlar mənə bu kitabı oxumağa belə imkan vermirlər.... Yenə başladılar.... Qırğın sanki, birinci dünya müharibəsini xatırladır mənə... Belə deyirlər bəzən... Gülməli gəlsə belə....
Artıq dayana bilmirdim... Qışqırdım... Susunnnnnnnnnn.........!!!!!!! Deyə....
Amma ki, nə çarə heç biri susmaq istəmirdi... Yenə danışırdılar... Dalaşırdılar
Sevgi:
- Çıx get bu qızın ürəyindən.. Sənə deyirəm get..!!!
Nifrət:
- Yox .. O istəmir məni getməyimi... O məni səndən çox istəyir.... Bax buna görə getmirəm... Məni heç kim məcbur edə bilməz getməyə..
- Gedəcəksən.. Məni də istəyir.. Bəlkə də sənin qədər yox.......
- Aha bunu axır ki, başa düşdün.. Başa düşdüyünü bilə-bilə niyə məni qovmağa çalışırsan? Axı o bunu istəmir?
- Çalışıram çünki, onu sevirəm.. Onun içindəki nifrəti məhv eləmək istəyirəm... İstəyirəm ki, həmişə sevsin..
- Səb bilirsən ki, ona məni sən qazandırmısan. Sən olmasaydın heç mən də olmayacqdım.. İndi baxda sən heç kimə lazım deyilsən.. Hamıya əzab verirəsən..
- Başa düşmürdüm..Bu gün anladım.. Və diyəsən mənə yol göründü.. Getməliyəm.. Tamamilə tərk etməliyəm...Bir daha onun ürəyinə, qırılmış qəlbinə zərər dəyməsin deyə gedirəm.. Sanma ki, meydanı sənə buraxıram.. Bir gün özü qaytaracq məni.. Səni tamamilə məhv edərək.... Sadəcə onu çox sevdiyimdən gedirəm.. Daha əzab çəkməsin deyə..... Amma sən ona heç vaxt kömək olmayacaqsan... Bunu bil.!!!

Söhbətin sonu oldu və içimdəki Sevgi tamamilə getdi...Mən istədim və getdi.. Mənə qalan yenə nifrətim oldu..Yalnız bu gecə onu bildim.. Günahkar mənəm Bu sevgini yaratmamalıydım..Günahkarsan Və Get !!!! Bu həyatda sevməyi bacarmadım..Ancaq NiFRƏTİ bacardım.................