Sənsizlik mənə çox şeyi öyrətdi yoxluğunda çox şeyi öyrəndim, çox şeyə peşman oldum.....

Hər kəsin xoşbəxt olmaq üçün başqa bir yolu varmış,Öz yolumu çəkərkən anladım..
Bir tək yaşanaraq öyrənilərmiş həyat,oxuyaraq, dinləyərək deyil..Bildiklərini mənə niyə izah etmədiyini anladım..

Ürəyində eşq olmadan keçən hər gün itkiymiş…,Eşq arxasından niyə yalınayaq qaçdığını anladım...
Qürur, itirənlərin, acizlərin maskasıymış, sevgi dolu ürəklərin qüruru olmazmış, Ürəyimdə sevgi taparkən anladım..

Kədər dəfələrlə olanda gözyaşı gəlməzmiş gözlərdən,Niyə heç ağlamadığını anladım..
Ağlayarkən sevdiyindən gözlərini qaçırırsansa çarəsizlikdənmiş, sənin üçün tək yatağda ağlayarkən anladım.

Layiqmiş sevilən onun üçün tökülən hər damla gözyaşına, Göz yaşlarıyla birlikdə sevinclər tərk etdikcə anladım..
Yalan danışmamaq deyil, gerçəyi gizləməməkmiş bacarıq, yalanlara öyreşdikcə anladım..
Ağlayanı güldürə bilmək, ağlayanla ağlamaqdan daha qiymətliymiş, Gözyaşımı qəhqəhəyə çevirəndə anladım..

"Sənə ehtiyacım var, gəl ! " deyə bilməkmiş güclü olmaq, Sənə "get" deyərkən anladım..
Biri sənə "get" deyərkən, "qalmaq istəyirəm" deyə bilməkmiş sevmək, Get deyilərkən gedəndə anladım..

Üzr istəmək deyil, "bağışla məni" deyə qışqırmaq istəməkmiş peşman olmaq, Həqiqətən peşman olarkən anladım..
Ölərcəsinə istəyən, gözləməz, yalnız ümid edərmiş bir gün bağışlanılmağı, Məni bağışlamanı ölərcəsinə istəyərkən anladım..

Tək başına ayaqda duracağ qədər güclüsənsə hərkəs yanında toplanar, niyə heç tək qalmadığını anladım..
İçində sevgi varsa “bağışlaya bilmərəm,çox gecdi” demək qürurdan başqa birşey deyilmiş, sevgimi imtahan etdikcə anladım..

Sevməklə sevilmənin yolu əvvəlcə özünü sevməkdən keçirmiş, niye özünə bu qədər vurğun olduğunu anladım..
Xoş niyyətlər sevilənin başında toxmaqmış bəzən, başımda şişkinliklər artdığca anladım..
Sevgi əməkmiş,Əmək isə imtina etməyəcək qədər, amma azad buraxacaq qədər sevməkmiş…sevilməksə sen tərəfdən olanda gözəlmiş...gec də olsa