Xoşbəxtliyə çatmanın yolu nədir? Gerçək xoşbəxtlik, özündən imtina etdiyin anda gəlir... Yaxşı, bu mümkünmü?

Eşq, doğulduğumuz anda bizimlə gəlmiş, içdən gələn bir duyğu deyil... Yaşadıqca öyrənilər.. Eşq bir təcrübədir... Ruhunun inkişaf etdiyi ölçüdə inkişaf etdirərsən eşqi..
Birinə aşiq olmaq, onu digər hər kəsdən fərqli və dəyişik görməyimizlə başlayar... İnsanın yaşadığı hər yerdə eşq vardır və olacaq...

Əslində eşq böyük bir gücdür... Mənşəyini araşdırmaq və gerçək bir məlumata söykəmək çətin olsa da, eşq kəşf edilməmiş bir okeanın ortasında dayanan, eqzotik bir ada kimidir... Eşqi nə qədər yaşayırsaq yaşayaq, onun təbiətini tam olaraq anlamaq olmur... Başqa heç bir duyğu bir insanı ruhi, zehni və fiziki olaraq bu dərəcə ələ keçirə bilməz...

Eşq, ruhun yaxşılaşması üçün atılan bir addımdır... Hamımızın özümüzlə əlaqədar yaşadığımız gəl-getlər vardır... Özümüzdə sevdiyimiz və sevmədiyimiz istiqamətlər, zaman-zaman su üzünə çıxar... Eşqə ən çox ehtiyac duyulan an, problemlərin ortasında olduğumuz vaxtlardır... Özümüzlə xoşbəxt olmadığımızda, başqasını sevmə axtarışı başlayar... Eşq, içimizdəki boşluqları doldurar...

Eşq, əvvəllər hər kəsin qorxaraq qaçdığı, içinə düşsə məhv olacağını düşündüyü bir duyğudur.. Eşq, çox insan üçün bir tələdir ... Eşq, nə qədər qaçsanız, o qədər böyüyünə tutulacağınız bir hekayədir... Eşqi axtaranlar, əvvəl özlərinin aşiq olması lazım olduğunu bilməzlər... Eşqi tapmaq üçün çıxılan yollarda, yaşadığınız hər macəra sizi ya gerçək eşqə daşıyar, ya uzaqlaşdırar... Eşq, özündən imtina etməklə mümkün olar...