heç bir cavab vermirdi, o danışdıqca sesini beyninde analiz edirdi, xatırlamağa çalışırdı. Bir anda herektsiz dayanıb diqqetle oğlana baxdı. Sesinden aydın sesizilecek esebi tonla ona müraciet etdi
-ne istyirsiz mennen?
-heç ne
-niye o zaman mene gizli nömreden zeng edirsiz?
Oğlan gülümseyib halını bele pozmadan davam etdi
-hmm ağıllı olduğunu demişdiler amma bu qeder ağıllı olduğunu dememişdiler mene.
-amma siz o qeder de ağıllı birine oxşamırsız. Normal insanlar sizin kimi hereketler etmirler. Evvelce gizli zengler, saha sonra burda qarşıma çıxmağınız.Sesindeki heyacan artıq qezeble evez olunmuşdu.
-size tanış olacağımzı demişdim axı. Amma burda olmaz gelin çöle çıxaq.
Tanımadığı bu adama etibar ede bilerdimi Ayşen? Maraq her zamab olduğu kimi bu defe de üstün gelmişdi. Ayşen oğlanla birlikde foyeye çıxdı. Üzbeüz dayanmışdılar. Düzdü Ayşenin boyu hündür idi amma bu genc adamın yanında balaca görünürdü, enlikürek,hündür bir oğlan idi. Onu süzürdü, göresen Ayşen tanıyır bu oğlanı? Sual dolu baxışlarını ona tuşlamışdı. Oğlan Ayşenin maraqla onu dinlemeye hazır olduğunu görüb söze başladı.
-Ayşen xanım. Men Kazım Beyin bacısının nevesiyem.Ayşen heç ne anlamamışdı. Kazım bey deye birini tanımırdı. Diyesen oğlanda bunu hiss edib sözüne davam etdi. -Ayşen menim nenem senin atanın bibisidi.
Ayşen atası terefden ilk defe idi ki bir qohumunu görürdü onlar haqqında nese eşidirdi, onun indiye qeder tanıdığı bütün yaxınları sadece ana terefden qohumları idi. Emisi ya da bibisi olmadığını bilirdi.atası evin tek uşağı olmuşdu. Kazım elbette bu onun babasının adi idi. Baba nece de gülmeli gelir bu söz ona. Valideyinlerini itirenden sonra babasının onu yanına alacağını düşünmüşdü Ayşen. Lakin yegane nevesine sahib çıxmamışdı o.indi bu kinder süpriz qohumlar hardan çıxdı?
-bağışla,amma menim ne atamın bibisi vecimedi ne de o Kazım bey.
-xaiş eliyirem,qulaq as mene. Bilmediyin o qeder çox şey varki.
Ayşen istehzalı gülüşünü yene üzüne