İki səyyah bir şəhərdən başqa bir şəhərə gedirdi. Bu vaxt yollarının üstünə bir çay çıxdı. Çayı keçmək istəyirdilər ki, bir az kənarda gənc bir qadın gördülər. Qadın çayı keçməyə cəsarət etmir, qorxudan tir-tir titrəyirdi. Səyyahlardan biri tez qadına köməyə getdi və onu kürəyinə alıb çayı keçdi. Sonra da qadını çayın o biri sahilində qoyub yollarına davam etdilər...Ancaq yolun qalan hissəsində o biri seyyahın "alnının qırışı açılmadı". Üzündə bir "etiraz" ifadəsi var idi. Bir neçə saat beləcə getdilər. Sonra səyyah sükutu pozub ikinci səyyaha belə dedi: "Sən nə adla o qadına kömək etdin, Hələ üstəlik toxundun.Məgər ayıb deyilmi? Məgər utanmadınmı? İkinci səyyah əvvəl səbirlə gülümsədi sonra da dedi: " Yaxşı, dostum mən o qadını belimdə daşıyıb çayın o biri sahilinə buraxdım, bəs sən nə adla onu hələdə dilində daşıyırsan?"..