Kifayət qədər yaşlanmış olan dülgər artıq təqaüdə çıxmağa hazır idi, artıq ayrılmaq və arvadıyla birlikdə, özünə daha çox zaman ayıracağı bir həyat sürmək istəyirdi, bu düşüncələrini mudirinə açdı. Maaşının əskikliyini bəlkə hiss edəcəkdi amma təqaüdə çıxmağa da ehtiyacı vardı. İdarə edə bilərdilər.Müdir, belə yaxşı bir işçinin işdən ayrılmasına kədərlənmişdi, ondan işi buraxmadan əvvəl tək bir ev daha etməsini xahiş etdi.Dülgər bunu qəbul etdi, lakin bir müddət sonra çox da istəkli olmadığı açıqca fərqinə varmağa başladı. Keyfiyyətsiz vəsaitlər istifadə edərək təsadüfi bir iş çıxardı. Beləsi yaxşı bir karierin bu şəkildə nöqtələnilməsi təəssüfləndirici idi doğrusu.Dülgər işini bitirdiyində, müdir gəldi, evi gəzib gördü, açarları dülgərə uzatdı və "Al bura sənin evin, bu mənim sənə hədiyyəm," dedi. Dülgər çox çaşmışdı! Çox təəssüf! Əgər öz evi olacağını bilsəydi, hər şeyi tam fərqli edərdi.Bizim üçündə bu belədir. Bizdə gündən günə öz həyatlarımızı tikərik, ümumiyyətlə ən yaxşı vəsaiti işlətməz və ən yaxşı işi çıxarmağa çalışmarıq. Sonra da tikdiyimiz bu evdə yaşamaq məcburiyyətində olduğumuzu fərqinə vararaq heyrətlər içində qalarıq. Əgər geriyə dönüb başdan başlaya bilsəydik hər şeyi çox daha fərqli edərdik. Lakin nə var ki geriyə dövrəyik.Siz həyatınızın inşaat ustasısınız. Hər gün bir mismar vurar, bir taxta yerləşdirərsiniz və ya bir divar hörərsiniz. Bu gün kü davranışlarınız və etdiyiniz seçkilər, sabah ki "evinizi" tikər… Ağılla tikin!