iz
baxışları arasında aysberq
Titanın bayraq tərəfinə çarpdı.
Zərbə yüngül idi hətta çox hiss
edilmədi, kapitan o anda ucuz
sovuşdurduq deyə düşünürdü.
Amma bir neçə dəqiqə sonra
gəmi birdən yan yatdı, aysberq
əsl yaranı su seqmentinin
altında açmışdı, yara öldürücü
idi çünki uğursuz aysberq
Titanın bortunu ülgüc kimi
kəsərək, parçalamışdı."
Daha sonra Robertson
əhvalata; gəmi sürətlə su
götürdüyünü. Həyəcan
verildiyini, avarlı qayıqların
endirilərək, əvvəl qadınlar və
uşaqlar mindirildiyini, kömək
çağırışları edilərkən, Avropanın
ən məşhur və zəngin ailələrinin
mənsubların bir-birlərinə əbədi
olaraq vida edərkən, nəhəng
reys gəmisi Titanın buzlu qütb
sularına sürətlə basdırıldığını
izah edərək davam edirdi.
İnanılmaz kəhanət reallaşır...
(TiTAN-Olimpic red.)
Və Robertson 1898-ci ildə
əhvalatını kiçik bir kitab olaraq
nəşr etdi. Kitab onu çox daha
sonra ölümsüz edəcəkdi,
dünyanın ən təəccüblü və ən
dəhşət verici kəhanətini
yazmışdı amma nəticə nəşr
etdiyi dövr üçün eynilə kitabın
adı kimi idi yəni "Boşyere"
Aradan 14 il keçdi və başqa bir
zamanda, başqa bir gəmi, əsla
batmaz deyilən dünyanın ən
lüks və ən böyük reys gəmisi
Titanik, İngiltərənin
Southampton limanından yeni
dünyaya doğru dənizə açıldı.
Sonra, 1912-ci ildə 14 Apreli, 15
Aprelə bağlayan gecədə sislər
arasından birdən ortaya çıxan
bir aysberq batmaz deyilən
Titanikin qatili olacaqdı.
Yuxarıda oxuduğunuz
Robertsonun romanındakı batış
səhnəsi eynilə reallaşdı. Yalnız
o qədərmi? Baxın Morgan
Robertson Titanikdən 14 il əvvəl
yazdığı romanında daha nələri
bilmişdi;
Robertsonun romanındakı Titan
adlı gəmi Southampton
limanından yola çıxırdı və 14 il
sonra Titanik də eyni limandan
yola çıxdı.
Romandakı gəmi ilə, Titanik
arasında yalnız 4 metr fərq
vardı. Titan 248 metr, Titanik
252 metr idi.
İki gəminin ağırlıqları da çox
yaxın idi. Robertson romanında
Titanı 70.000 ton ağırlığında
yazmışdı; Gerçək Titanik isə
66.000 ton idi.
Hər iki