i gəminin də üç pərvanəsi
vardı və hər ikisi də 3000 yolçu
daşıyırdılar. Gərək romandakı
xəyali Titana gərəksə də gerçək
Titanikə Avropa' nın saylı
zənginləri və məşhur ailələri
minmişlər idi.
Daha da sonrası var;
Robertsonun romanındakı
nəhəng Titan, New Foundland
yaxınında; Şimal Atlantik' də bir
aysberqinə çarparaq batdı və
işdə inanılmaz amma gerçək;
Talehsiz Titanik də 14 il sonra
eyni koordinatda, eynilə
romandakı bənzəri kimi bir
aysberqinə çarparaq okeana
basdırıldı.
Və hər iki gəmidə də; kifayət
qədər cankurtan avarlı qayığı
yox idi; Robertson romanındakı
gəmidə 24 avarlı qayıq ol/
tapıldığını yazırdı; Titanikdə isə
22 avarlı qayıq vardı və buna
görə can itkis(n)i böyük oldu.
sonra. ..Gerçek qazanın
nəticəsində 1513 yolçu
boğularaq öldü və itdi. Eynilə 14
il əvvəlki romanda yazıldığı
kimi... Robertsonun
romanındakı Titanda isə 1500
adam ölürdü. Hər iki gəmi də
3000 şəxsiyyət idi və Titanikə
2224 adam minmişdi.
alt
Eyni əsla batmaz deyilən gəmi,
Eyni yerdən eyni yerə səfər,
Eyni tarixdə, eyni yerdə qəza,
Eyni aysberq və eyni növ batış,
Eyni yolçu və ölü sayı,
Hətta iki gəmi də batarkən
orkestrin ilahi çal/oğurlamasına
qədər...
Bir dəfə daha oxuyun və
düşünün...
Böyük kəhanət fərqinə
varılmır ...
Morgan Robertson
müvəffəqiyyətli ola bilmədi,
kitabı satmadı, daha sonra
yazdıqları da maraq/əlaqə
görmədi. Böhrana girərək, bir
xəstəxanada psixoloji müalicə
gördü. Sonra yeni biröykü yazdı,
bir Fransız jurnalında nəşr
olunan bu əhvalatda da,
dənizaltılardan danışır və
periskopu təsvir edirdi. Amma
yenə əlaqə görmədi.
Müvəffəqiyyətsiz bir yazar
olaraq, Mart 1915də bir otel
otağında ayaqda keçirdiyi bir
infarktla həyata vidalaşdı. Əsl
inanılmaz hadisə burada çünki
Robertson mart 1915də öldü.
Yəni gerçək Titanik' en
batışından üç il sonra. ..Ve heç
kim Robertsonla
maraqlanmadı, yenə kimsə
fərqinə varmadı və heç kim
onun 14 il əvvəl Titaniki eynilə
necə izah edə bildiyini
maraqlanmadı.
Kimsə onu