Avqustun biri göz açdı dünyaya
biri.
Ətrafa baxdı,sonra nəfəs alıb
ağladı.
Basdı bağrına valideyni onu,
Gülümsəyərək ətrafa saçdı
nuru.
Başladı qızcığazın gözəl günləri,
Ana-ata qucağında şirin,qayğılı
günləri.
Hər istədiyi yerinə yetirilirdi,
Çünki o varlı ailənin qızı idi.
Yaltaqlanırdı hamı ona,
Görmək istəyirdi evlərində onu
gəlin,hər ana.
Keçdi zaman,qız bilmədi ki,bir
gün,
Qarşı gələcək o da,həsrətli
anlara...
Gəldi qara xəbər ...
çünki rəhmətə getmişdi
Qızcığazın atası hədər...
Başladı qara günlər
Cəmi 4 il çəkdi bu xoşbəxtlik,
amma qızın xəbəri yox idi
bundan sonra başlayacaq
bədbəxtçilik
12 il keçdi hadisənin üzərindən
hələ yarasına tapa bilmədi o
məlhəm.
olanları yuxu kimi xatırlayırdı,
ona atasını baş daşındakı rəsm
tanıtdırırdı
hər il ziyarətə gedirdi atasını,
baş daşına iz salırdı axıdaraq
göz yaşını.
hələ dərk etmirdi o həyatı,
hələ çatmırdı ona insan
mənəviyyatı...
Ta ki bu sözləri eşidənədək
”Sən artıq atasız qızsan!!!”
Deyilirdi bu sözlər çox vaxt ona
Bu cümlə salırdı qızın qəlbində
dərin yara ...
artıq dərk etməyə başlamışdı
həyatın acısını,
Sinə gəzirdi hönkürərək
axıtmaq üçün göz yaşını...
Dondu qız o an,
Düşdü gözlərindən damlalarla
qan
Duruxub ətrafa saldı nəzər.
Gördü alçaldıcı baxışlar,eşitdi
acı sözlər,
çünki o artıq varlı ailənin qızı
deyildi,
Qürurla gəzmək üçün başı uca
deyildi.
Hörmət qoyulmurdu ona
əvvəlki tək.
Baxılırdı ona yetim,aciz bir qız
tək.
Boğulurdu sonsuz arzular
içində,
xəyallar qururdu gələcəyə aid
öz içində...
Amma sonra ayılırdı ,
Deyilən sözləri xatırlayırdı
çünki o artıq varlı ailənin qızı
deyildi,
qürurla gəzmək üçün başı uca
deyildi.
Getmək istəmirdi heç bir yana,
çünki yanaşılırdı ona biganə.
Başa düşmək istəmirdi onu heç
kəs
Etdiyi hər hərəkətdə görürdülər
səhv .
Qız qəbul etmək istəmirdi
olanları,
Canını qurtarmaq üçün
düşünürdü intiharı,
güc toplayıb o alırdı əlinə
ülgücü,
Damarlarını kəsməyə çatırdı
ancaq gücü...
çəkilirdi