Bu gün həyat ağacımdan bir yarpaq Daha düşdü.Halbuki son bahara nə qədər qalmişdi….Bu gedişin məni daha çox yaxınlaşdirdi yixilişa…Bir daha vurdu yorğun cismimə ….Halbuki bu dəfə demişdim; Hər şey gözəl olacaq ....Yenə olmadi...Bu dəfə daha zordu yaşananlar!!
Çünki heç xəyallarim belə bitməmişdi sən getdiyində...
Amma amma mən səni ürəyimin ən dərininə qoymuşdum...
Kimsələr görməsin...Sevməsin deyə...Xəyallarini xəyallarim etmişdim...Sadəcə xoşbəxt ol deyə...
En sevdiklərimdən belə imtina etmişdim....Sən qısqanma deyə...
İnsanları yari yolda qoymuşdum...Sən istədin deyə....
İndi dönüb baxiram həyatima...Gördüklərim ürküdür məni..Uçuq divarlar,Parçalanmiş qəlblər, yalnizliqlar, baximsizliqdan solmuş çiçəklər....
Ah...!!!
Ah çəkməmək əldəmi ürəyim?!!
Bax gör nələr etmişik bir yerdəı!!
Bax!! Dəyməyənlərə nə dəyərləri vermişik…
Nə umidləri cirib atmişiq həyat təqvimindən...
Kimini vurmuşuq ürəyinin ən dərin yerindən…Kiminə üsyan etmişik....
Heç ağzimizdan çixani düüşünmədən kimilərini elə yaralamişiq ki...
Gözümüz kor,qulaqimiz kar olub...
Ürəyimiz sevməz olub başqasını..!!!
Gec də olsa ÜRƏYİM anladim gerçəyi
O məni onu sevdiyim kimi sevmədi...
O mənə ona baxdiqim kimi baxmadi...
O bizə ona verdiyimiz qədər dəyər vermədi!!!
İndi denen Ürəyim!!!
O, sevilməyə dəyər mi,gözyaşına dəyər mi,bizi bir birimize düşman etməyə də däymäz.....