sarılmışdı ki o an bu bir neçə il dərhal bitsin məzun olub sonsuzluğa imza atalım istədim.." "1999 baharı hər şeyi ilə möhtəşəm bir şəkildə Günəş ilə birlikdə keçdi getdi və istiliyi ilə böhrana salan yaz mövsümü gəldi.. O zamanları daha çox Beşiktaş və Ortaköydəki sahildəki çay bağçalarında qiymətləndirdik. Və əsla imtina edə bilmədiyimiz həftə sonu ada dövrlərimiz, fayton..Yaxşı xatırlayıram çox isti bir Bazar ertəsi axşamı idi, Sahildə kiçik batalyonaların olduğu çay bağçasında çaylarımızı qurtumlarkən bir anda Günəşə bir şeylər olmuşdu. Rəngi solmuş, durğunlaşmış, işıltısı yox olmuşdu..
- Nəyin var Günəş? Bir anda durğunlaşdın səni heç belə görməmişdim?
- İçimə bir sıxıntı batdı, ilk dəfə bu cür bir şey olur buna görə tərif edə bilmirəm səbəbini həll edə bilmirəm..
- Qalxaqmı? Gedək istərsənmi?
- Xeyr, sən buranı çox sevirsən.. Qalaq və yalnız məni sevdiyini söylə..
- Sən normal deyilsən Günəş, elə isə məndə normal olmayacağam..
Ayağa qalxdım və hər vaxt hamısı dolu olan çay bağçasındakı və ətrafındakı insanlara vecinə almadan qışqıra bildiyim qədər qışqırdım "SƏNİ SEVİRƏM..!" Şok olmuşdu. Əllərindən tutub ayağa qaldırdım və sıx sarıldıq. Gülənlər də oldu alqışlayanlar da.. Heç vecinə almadan sarıldıq və sonra yüzünə baxdığımda par-par parlayırdı Günəşim, özünə gəlmişdi.. Sonra çay bağçasından ayrıldıq, yolu uzun idi, Beşiktaşdan Ovçulara gedəcəkdi buna görə keç olmadan onu evinə yola saldım.. Mən də evimə getmək üçün avtobusda bir şüşə kənarına oturdum, şüşədə onun o halı meydana çıxır içim ürpərirdi.. Nə olmuşdu görəsən? düşüncəsi içində evimə çatdım. Otağımda masamın üzərinə ONun yerləşdirdiyi və ikimizin yan-yana olduğu şəkil vardı. Götürüb uzun uzun ONA baxdım.. ONun o möhtəşəm şirinliyinə baxdım və bir müddət sonra telefonum çaldı;
- Mən evimə gəldim canım.
- Yaxşısan hə?
- Necə yaxşı olmam ki çay bağçasında etdiyindən sonra. Evə gələnə qədər düşündüm və qərar verdim. Sən dəlisən və mən bir dəlini sevirəm..
- Dəliyəm bəli əksini heç