“Yalan danışmağa məcbur deyilsiniz,
Amma yalan danışmamağa məcbursunuz.”


Bəli “yalan danışmağa məcbur deyilsiniz.” Belə deyərdim ki, gənclərin ən çox qarşılaşdığı, nəinki gənclərin, kompüter arxasında əyləşib sosial şəbəkələrə abunə olan internet istifadəçilərinin qarşılaşdığı hallardan biri də “yalandır”. Virtual aləmin reallığını ciddi qəbul etməyən insanlar xəyal güclərini, fantaziyalarını işə salaraq qarşısındakı insanı çox asan bir şəkildə aldatmağa başlayır. Çünki həmin insan qarşısındakının nəinki insan, hətta real olduğunu belə düşünmür.
Bu cür insanlar artıq fikirləşmirlər ki, onlar real insanlarla ünsiyyətdədirlər. bu kimi hallar ən çox sosial şəbəkələrdə, söhbət zamanı baş verir. Məsələn bir nəfər qarşı cinsin nümayəndəsi ilə söhbət zamanı xəyallarını, fantaziyalarını aktivləşərək yalanlarını muncuq kimi düzməyə başlayır.
Etikasızlığın digər bir nümunəsi isə “anonim”likdir. Öz şəklinin yerinə başqa məşhur insanların şəklini yerləşdirmək, məktub yazarkən əsil kimliyini gizlətmək. Bəs bunları necə başa düşmək olar.
Kimliyinizi nəyə görə gizli saxlayırsınız?
Siz məxfisinizsə niyə başqaları haqqında geniş məlumat əldə etmək istəyirsiniz?
Kimliyinizin bilinməməyini istəyirsinizsə sosial şəbəkələrdə nəyi və kimi axtarırsınız?
Bu sualın cavabı isə budur.
Mən real və lazımlı insanam, söylədiyim yalanlar ifşa olunmasın, onsuz da məni nə tanıyırlar nə desəm və nə yazsam yeri var “çattı mırttaşıramdaa özümçün vaxtım getsin”, və s. və i.a.
Qarşınızdakı insanların real olduğunu qəbul edin və onlarda özünüzə qarşı tüfeyli, yüngül xasiyyət və ciddiyyətsiz insan obrazını yaratmayın. Çünki bu cür davranışlar pis vərdişlərə gətirib çıxara bilər. Eləcə də yaxın, gündəlik ünsiyyətdə olduğunuz insanlara (valideyn, dost-tanış və həyat yoldaşı və s.) qarşı da artıq məsuliyyətsiz insan təsiri bağışlayacaqsınız.
Əlbəttə ki, siz öz şəklinizin virtual aləmdə yerləşdirmək, özünüz haqqında ətraflı və təfərrüatlı məlumatlar vermək məcburiyyətində deyilsiniz.