Yan-yana iki ev. Birində həmişə dava-qırğın, o birisində sakitçilik. Növbəti dəfə ər-arvadın davası, arvad kişiyə deyir:
— Sən bu vaxta qədər qonşuların dava etdiyini, söyüş söydüklərini eşitmisən?
Mən də eşitməmişəm, get öyrən görüm onlar necə yaşayırlar.
Kişi qonşunun pəncərəsinin altında gizlənib evə nəzarət edir. Qonşu evdəkilər hərəsi öz ilə məşğul idi: arvad mətbəxtdə, kişi stolun arxasında nəsə yazır.
Birdən telefon zəng çalır, kişi tez durur telefona tərəf qaçır. Bu zaman ayağı stola ilişir vazanı salır yerə. Kişi əyilib tez-tez qırıqları yığır. Arvadı bu səsə mətbəxdən qaça-qaça gəlir və əyilib sınıqları yığmağa ərinə kömək edir.
Ər arvadına deyir:
— Bağışla əzizim...telefonu götürmək üçün tələsdim, ayağım ilişdi...sındırdım.
— Yox ay kişi, günahkar mənəm, mən onu düz qoymadım...sən də ilişdin.
Onlar öpüşdülər, sınıqları yığışdırdılar və hərə öz işinə qayıtdı.
Kişi öz evinə gəlir, arvadı o saat maraqlandı:
— Həəə, o sakit evin sekretini öyrəndin?
— Hə öyrəndim...onlarda ailədə hər ikisi də günahkardır, amma bizdə isə həmişə hər ikimiz də haqlı oluruq...
Sevin və sevilin....xoşbəxt olun....