kreslolardan birine oturub boş, boş televizor kanallarını deyişirdim ki, qapının açıldıĝını eşitdim amma mehel qoymayaraq tekrar ekrana baxdım.
Ehmed'in içeri girdiyini ve mene baxdıĝını hiss edirdim amma onun üzüne baxmadım. Hele de izlemek üçün bir kanal axdarırdım ki, elimden pultu alması ile ne olduĝunu anlamadım. Ehmed gelmiş elimdeki pultu sert bir şekilde almış telebizoru söndürmüşdü. Qezeble oturduĝum yerden qalxaraq esebi baxışlarımı üzüne çevirdim.
"Televizora baxmaqda qadaĝandı? Amma xidmetcileri televizora baxmaq kimi bir haqqı var işlerini bitirenden sonra. Xoş menim işlerim heç bitmeyecek de..."
Sözümü tamamlamaĝıma imkan vermeden boynumdan sert bir şekilde çekerek dodaqlarımı dodaqlarına hebs etti. Özümü geri çekmeye çalışdıqca o daha çox cekirdi özüne. Bir eli belimde bir eli boynumda qaçmaqa imkan vermirdi. Sinem sinesine yapışmışdı. Qarnıma toxunan sertlik ise yeterince qorxmaqıma sebeb olmuşdu. Dodaqımı dişlemesi ile acı içinde ixtiyarsız aĝzımı acdım. O an, o an dili ile dilime etdikleri... Bu adam mene ne edirdi bele? Ayaqlarım titremeye başlamışdı. Etiraz etmeyi buraxmış ayaq üste dayanmaqa çalışırdım. O da veziyyetimi anlamış olacaqdı ki, elini boynumdan çekib belimden tuttu ve bir anda meni qucaĝına aldı. Bir yandan da dodaqları dodaqlarımı esir etmeye davam edirdi. Ixtiyarsız gözlerimi qapatmışdım. Bu hiss çox gözel idi. Daha artıĝını istemeyime sebeb olurdu. Bir yandan da yerridiyini hiss edirdim hara getdiyini bilmirdim pillekenlere catana qeder. Dumanlanmış gözlerimi açdım. Özümü geri cekib bir nece etiraz cumlesi söyleyecekken bunu anlamış kimi daha sert öpmeye başladı. Bir yandan canım yanırdı, bir yandan hezz duyurdum. Nece bir şey idi bu? Yataĝa buraxılana qeder otaĝa girdiyimizi bele anlamamışdım. Helede başa düşmürdüm ne vaxt pillekenleri çıxmışdıq ve ne vaxt otaĝa girmişdik. Üstüme doĝru uzandı. Yarı huşsuz gözlerle ona baxırdım. Aĝlımı başımdan almışdı. Ona etiraz etmeli idim amma özümde o gücü tapa bilmirdim. Eli üzümde