gətirməmdim. Planım sadə idi Dəniz’ə mənə edəcəklərinin acısının bədəlini ödətəcəktim, sonra… Sonrası yoxdu bax! Sonrasını heç vaxt düşünməmişdim. Ona qarşı yumşalmağa başlayacağımı düşünmədiyim kimi!
Evin önünə çatdığımız üçün şükr edirdim.
edirdim. Çünki artıq düşünməkdən başımı itirəcək hala gəlmişdim. Maşını yerləşdikdən sonra heçnə demədən maşından endim. Arxa qapını açdığımda Efe’nin yatmış olduğunu gördüm. Onu oyandırmamağa çalışaraq qucağıma aldım və Dəniz’in də maşından enib bizə baxdığını fərq etdim. Biran gözlərim onun üzündə gəzsə də tez özümü toplayaraq ovucumun içində ki açarlıqdan otomatiyə basaraq maşının qapılarını bağladım və binaya doğru getdim. Dəniz yanımda deyil bir iki addım aralıdan gelirdi. Hələ də məndən çəkinməsi həm xoşuma gəlirdi həm də artıqlamasıyla canımı sıxırdı. Elbəttə, mənə belə duyğu qarmaqarışıqlığı yaşadmasını artıqlamasıyla canımı sıxdığını söyləməmə gərək yox.
Liftə mindiyimizdə düyməyə o basmışdı. Gözüm mələklər kimi yatan oğluma sataşınca içimdə baş qaldıran ağrı sızıltısı məni artıqlamasıyla narahat etmişdi. Çox erkən yaşda anasız qalmış bir uşaqdı o və mən heç vaxt ona yetərli diqqət və qayğı göstermemiştim. Düzdü hələ də gösterdiğim söylenemezdi. Dəniz məndən daha qayğılı və diqqətcil idi Efe ilə. Bu vəziyyət xoşuma gəlirdi, onların birbirlərini sevməsi və Efe’nin Dəniz’in yanında güvəndə olduğunu bilmək artıqlamasıyla xoşuma gəlirdi.
Liftin durması ilə Dəniz məndən öncə çıxmış və çantasından açarı çıxararaq qapını açmışdı. İçəri girər girməz Efe’yi otağına götürerek yavaş bir şəkildə yatağına yatırdım. Üstünü örtdükdən sonra alnına sevgi dolu və birazda peşman bir öpücük buraxdım. Gecə lampasını yandıraraq ışığı söndürdüm və otaqdan çıxdım.
Boynumda ki qalstuku ehmalca çıxardım.Beynimdə həddindən artıq ağrılar var idi. Pilləkənləri ehmalca qalxaraq otağıma daxil olduğumda Dənizin orada olmadığını gördüm. Böyük ehtimal vanna otağında idi. Yatağın kenarına keçərək bir əlimlə başımı ovxalamağa çalışdım. Həqiqətən