getməzdi . Bunlar məndə artıqlamasıyla qorxu və üzüntüyə səbən olmuşdu ama yanılmışdım bax. Bir övladımız olacağını eşidincə mənə sevgi dolu bir şekilde gülümseyerek alnıma bir öpücük buraxmışdı və ‘’Teşekkür edirəm.’’ deyə pıçıldamışdı.
Onun övladını daşımaq…
möhtəşəm bir hiss bu nə yazsam
onu əvəz edəcək bir cümlə qura bilməyəcəyimdən əminəm.
Ehməd’in anası da artıqlamasıyla sevinmişdi və məni təbrik etmişdi. Həyatımın ən gözəl günlərindən birisiydi bu və əsla unuda bilməyəcəyim…’’
Gözlərimin dolmasına mane olmamışdım. Hirslə dəftəri bağlayaraq divanın üstünə qoydum. Ayaz’ın məcburiyyətiylə olan toyumda Ehməd’in anasını görmüşdüm ancaq sifət eləməkdən başqa bir şey bacarmamışdı. Artıqlamasıyla soyuq münasibət göstərmişdi mənə qarşı və evləndik evlənəndən bəri bir dəfə də olsun zəng etməmişdi mənə.
Bəzən gərçəkdən peşman olurdum bu evliliyə razılaşmağıma.Bəlkə də xaricdən qayıtmamalıydım, bilmirdim. Bəlkə də Ayaz’a ilk nəyin var deyə soruşduğunda hamilə olduğumu söyləməməliydim. Söyləməsəydim məni Ehməd ilə evlənməyə məcbur etməzdi. O günü xatırladıqca ürpərnirdim. Ehməd necə də nifrət və kin dolu baxmışdı mənə. Məni alçadıcı təhqiredici cümleler ilə bu evliliyin gerçek bir evlilikdən fərqi olmayacağını söyləmişdi. Eslində o başdan bəri kartlarını açıq oynamışdı anlamayan, kor olan mən idim. Nə gözləyirdim ki? Acıyla udqundum.Özümü sakit olmağa məcbur edərək əlimə dəftəri aldım və qaldığım yerdən oxumağa davam etdim
‘’28 Noyabr 2008
Bugün övladımızın cinsiyyətini öyrənmişdik. Ehməd cinsiyyətin bir önəmi olmadığını söyləsə də ona həmişə bir oğlan uşağı verməyi düşünmüşdüm və fikirləşdiyim kimi də övladımız oğlandı. Ehməd’in anası oğlan olduğunu eşidincə çox sevinmişdi və mənə özümü yormamaqla bağlı nəsihət vermişdi. Etrafımda ki hərkəs mənim qayğıma qalırdı bu duyğu çox xoşdu amma Ehməd elə deyildi. Düzdür, mənimlə həkimə gəlir maraqlanırdı amma soyuqdu. Axşamları gec gəlirdi, doğru düzgün mənlə söhbətetmirdi ağlını məşğul edən bir şey vardı. Bəlkə də