Evimdə oturub film izləyərkən qapı zəng çaldı. Qapını açmadan öncə kim olub -olmadığına baxdığımda Ayxan’ı görüncə çox təəccüblənmişdim və qapını açmışdım.Xəfif səndələyərək içəri girmişdi.
‘’Ayxan Bəy.’’
‘’Dəniz.’’
Bir söz deməyimə imkan vermədən qapını bağlamışdı və məni divarla öz arasında dirəmişdi.
‘’Ayxan Bəy siz…’’
‘’Deniz çox gözəlsən.’’
Sərxoş olduğu necə gəldi söylediyi sözlərdən və içki qoxan nefesinden artıqlamasıyla hiss olunurdu.
‘’Ayxan bəy siz sərxoşsunuz.’’
‘’Bəli.’’
‘’Qəhvə hazırlayım sizə?’’
Məni daha çok sıxışdıraraq ‘’Xeyr Dəniz heçnə etmə.’’ dedi və danışmağıma imkan vermədən dodaqlarımı dodaqlarına həbs etmişdi. Sonrası isə xatırlamaq istəməyəcəyim qədər iyrənc və qaranlıqdı…
Axan gözyaşlarımı silerek defteri elime aldım ve sofadan qalxaraq yataq otağına keçdim. Defteri tekrar çantama qoyaraq Efe’nin otağına girdim. Sofada oturmuş cizgi film izlədiyini görüncə heç bir şey söyləmədən yanından uzaqlaşaraq mətbəxə daxil oldum. Axşam yeməyi üçün bir şey bişirmək bu dəqiqə ən məntiqli seçim kimi gəlirdi, ən azından bir şey