deyil de beynimle hereket etmişdim.
Düşünmemeye çalışaraq qapını açdım ve içeri girdim. Otaq bir neferlik gözel bir xestexana otaĝı idi. Yüngülce ireliledikden sonra yataqda solgun benizi ile yatan Deniz'i gördüm. Üzü çox solĝun ve yorgun görünürdü. Eyninde axsam geyindiyi möhdesem beyaz paltar yerine mavi xestexana paltarı vardı.
"Ehmed..."
Gözlerini yüngülce açmışdı ve sesi xırıltılı çıxmışdı.
"Burdayam..."
"Hardayam, ne oldu?"
Gözlerini tamamen açmış ve etrafa baxırdı.
"Xestexanada."
Bir müddet susdu ve olanları xatırlamaĝa çalışırmış kimi bir nöqteye dikmişdi baxışlarını. Daha sonra qollarındaki ciziklere ve başındaki sarĝıya getdi elleri, en son qarnını tapanda elleri gözlerini menim gözlerimde sabitledi ve "Körpem." deye