və
bunların bir-birlərinə
qarışmasını önləmək üçün
səsləri təmsil edən notlara
xüsusi adlar verildi. Do, re, mi,
fa, sol, la, si. İngiliscədə və
Almancada isə notlar hərflərlə
göstərildi C do, D re, EMİ, F fa, G
sol, A la, B si ing. H si alm.
Nota adlarından do nun əvvəlki
adı ut idi. saitlə başlayan bu ad,
notları sırayla söyləyərkən
həbslik etdirdiyindən 12. əsrdə
do olaraq dəyişdirildi. Almaniya
və bəzi ölkələrdə ut hələ
istifadə edilər.
Si xaric digər notaların ad atası
Gui d Arezzodur. Arezzo bu
adları Iohannes Battista
ilahəsindəki misraların birinci
hecalarından götürərək
taxmışdır . Yeddinci notun adı
uzun zaman B olaraq qalmış,
sonradan 13. əsrdə Sanete
Iohannes sözlərinin baş
hərflərindən meydana gələn si
adını almışdır. Notalamanın
kəşfi və inkişafı musiqi
praktikasına fövqəladə bir
inkişaf mühiti yaratmışdır.
Notalama, icraçını əzbərdən
qurtararaq həm musiqi
parçalarının uzanmasına həm
də müxtəlif dövrlərə və ölkələrə
aid notlanmış əsərlərin
qatılmasıyla repertuarın
zənginləşməsinə və növlərə
ayırılmasına imkan vermişdir.
Not sayəsində bir musiqiçi
bilmədiyi bir musiqi parçasını
icra edə bilmək üçün tək başına
kafi bir hala