Rok musiqi, ümumiyyətlə tək
başına ifa edilməz. Sənətçi adı
olaraq ortaya tək bir ad çıxa
bilər amma ümumiyyətlə bu
musiqi növü, bir qrupla edilər.
Vokalistin (mahnı oxuyan
adam) yanında, elektro gitarist,
bass gitarist, bateri, bir ya da iki
ritim gitarist və klaviatura
(piano, org, elektro-piyano vs.)
vardır.
Rok musiqisi 1950-ci illərin
əvvəllərindən ortaya çıxmışdır.
Rok musiqisi axınının
başlamasında Rok and Roll (və
ya Rokun Roll) və rockabilly kimi
musiqi növləri əhəmiyyətli rol
oynamışlar. Rok musiqi Blues
adlı musiqi növündən
təsirlənmişdir. Onun üçün Blues
fəlsəfəsini araşdırmadan rok
musiqi fəlsəfəsi araşdırıla
bilməz. Bluesi ixtira edən
qaralar, ağlardan gördüyü zülm
qarşısında üsyanlarını üstü
bağlı bir şəkildə ifadə etmişlər.
Bunu getdikcə inkişaf etdirən
blues sənətçiləri bu zülmün
üzərindəki örtüyü yavaş-yavaş
qaldırmağa, musiqilərini də
eyni şəkildə daha açıq hala
gətirməyə başlamışlar. O
dövrlərdə musiqi aləti ala
bilmədikləri və ağların
əsgərlərinə aid musiqi alətlərini
istifadə etdiklərini
unutmamalıyıq. Yuxarıda adı
çəkilən üfləməli çalğılar bu
dövrlərdən gələn bir vərdişdir.
Sözlərin və musiqinin üsyanı
əks etdirməsi artıq getdikcə
üsyan ölçüsünə girməyə
başladı. Belə bir dövrdə rok
adını eşitdirməyə başladı.
Cazdan təsirlənən Blues artıq
Roku doğurmuşdu. Musiqidə
elektro gitaranın istifadə
edilməsinin ən böyük səbəbi isə
distortion adı verilən səs
efektinin qulaqları cırmaqlayıcı
tonunun üsyanı və ağrını ən
yaxşı şəkildə əks etdirdiyinin
düşünülməsidir.
1950-ci illərin Rok sənətçiləri,
Sam Phillips, Jackie Brenston
("Rocket 88" adlı albomuyla,),
Bill Haley, Elvis Presley, Chuck
Berry, Bo Diddley, Fats Domino,
Little Richard, Jerry Lee Lewis,
Yenə Vincent və digərləridir
Rok musiqisi artıq yavaş-yavaş
gənclərin favorit musiqisinə
girməyə başlamış, ağır sözləri
və baş yelləmə tərzi ilə,
gənclərin yaşadığı yetkinlik
dövrü problemləri üzündən
dünyaya üsyan