t və
şəkərlənmiş meyvələrdən bir
"portağal ağaçı" quraşdırılır,
onun budaq, yarpaq və
meyvələrini şəkərdən hazırlayıb,
üzərinə yenə şəkərdən minlərlə
fiqur və təsvirlər sanjır, ətrafında
qurulmuş «yeddi qəsr»in içi
cürbəcür qoğal və şirniyyat ilə
doldurulurdu. Qaydaya görə,
yoldan keçən hər kəs bu süfrəyə
yanaşıb arzuladığı qoğal və
şirnini götürə bilərdi .
Orta çağların Novruz yürüşlərində
ayrı - ayrı peşə birliklərinə
məxsus metal emblem və
nişanlarla bəzənmiş tuğ, ələm və
digər "bayraq"ların gəzdirilməsi
bayram tədbirlərini bir qayda
olaraq peşə birlikləri "əsnaf"ların
təşəbbüsü və fəal iştirakı ilə
həjata keçirildiyinə işarədir
Bayramın ən baxımlı və
heyrətamiz dəqiqələrindən biri
atəş və fişəng tədbirləri
olmuşdur . Burada atəşbaz ustalar
tezalışan materiallardan
quraşdırdığı müxtəlif bürj, qəsr
modelləri, div, əjinnəşeytən və s.
fiqurları yürüş zamanı xərəklərdə
gəzdirdikdən sonra, düzənliyə və
ya geniş bir meydəna gətirilir və
hava qaraldıqda orada onlara od
vurulurdu.
E'tiraf edək ki, bir zamanlar
Novruz bayramları bədii
yaradıcılığın, sənətlərin bütün
sahələri üzrə inkişafına güçlü
təkən olub yeni-yeni əsərlərin
meydana gəlməsindən ötrü geniş
imkanlar açırdı. Novruzla bağlı
rəsmi ziyafət məjlislərində şairlər,
müğənni və çalğıçılar sama odu
Günəşi, onun saf işığını, dörd
müqəddas varlığı, yazın gəlişini
tarənnüm edirdilər. Əski adət -
ən'ənəyə görə, Mübarak Novruz
günü dövlət başçısı günahkarları
əfv edib bağışlayırdı.
Qədim astroloci təsəvvürə görə
martın 21-i, Yaz güntəni —
NOVRUZda ulu Günəş zodiağın
"balıqlar" bürcündən ayrılıb,
"qoç" bürcünə daxil olur. Qalib
Səma Odunun "qoç" bürcüna
keçməsi və onun «taxta qalxıb
hakimiyyəti əla alması», saf ağ
işığın təntənəsi, həm də ötən ilin
qurtarıb təzə ilin başlanmasıtək
qiymətləndirilir və bu "keçid anı"
— "iltəhvil" və ya "təhvil saatı"
adlanırdı. Həmin məqama bir az
qalmış həm saraylarda, həm ayrı-
ayrı evlərdə bayram süfrələri
açılırdı. Adət