yönəldim .Otağa daxil olduqda yerimi rahatlamaq istəyirdim ki,ağlıma gündəli gəldi və əlimdə fincanı divanın yanındakı masaya qoyub çantamdan gündəliyi çıxarıb yerimə keçərək qaldığım yerdən oxumağa davam etdim.
10 İyun 2009
Bədbəxtliyi hiss edirdim. Bir insan bədbəxtliyi necə hiss edər bilmirdim ancaq indi mən hiss edirdim.Əhmədin bikefliyini,yanımda və hətta məni qucaqlayanda belə xoşbəxt olmadığını bunların hər birin hiss edirdim,bilirdim və bütün bu acılar çox ağır gəlirdi.Nə etməli olduğumu bilməyəcək hala gəlmişdim.Hər gün bunların düzələcəyinə ümid edərkən əksinə dəli kimi sevdiyim ərim,övladımın atası getdikcə biraz daha uzaqlaşırdı məndən.Aramıza hər keçən gün sökülməsi çətin olan sərhədlər qoyulurdu..Əvvəllər gec gələndə şikayətlənirdimsə, indi isə təki gec gəlsin ancaq tək gəlsin deyəcək nöqtəyə gəlmişdim.Gəlmədiyi gecələr olurdu və mən o gecələrdə məhv olurdum,doğru düzgün gözümə yuxu da gəlmirdi.Ərimin harada ola biləcəyin fikirləşməkdən o qədər yorulmuşdum ki..Xoşbəxt bir evlilik istəmişdim mən,bir-birini sevən iki insan və uşaqlar.Bu qədər sadə,bəsit və xoşbəxt olmaq, amma olmadı...
Əvvəlləronun başqasına olan sevgisini unutdura biləcəyimi zənn etmişdim,o sevginin mənə qarşı yarada biləcəyimi bacaracağımı düşünmüşdüm və fikirləşməklə kifayətlənməyib özümü buna inandırmışdım amma olmadı... Nəticə göz qabağındadı xəyallarımın suya düşməsi....Onu da başa düşürdüm,onu o qədər çox sevirdim ki,ürəyindəkiləri, ağlından keçən hərşeyi bilirdim və anlayırdım.Nə qədər acı çəkdiyini görə bilirdim,məni sevməyə çalışdığını,o qadının yerinə qoymağa çalışdığını ancaq ağlından da,qəlbindən də silməyi bacara bilmədiyini bilirdim.
Əslində mən onun üçün hər şeyə razı idim.Yetər ki, o olsun həyatımda ancaq acı çəkməsi məni xoşbəxt etmirdi.Onun xoşbəxt edə bilmədiyimi görmək məni hər gün biraz daha məhv edirdi.Bəzən kaş ki onunla evlənməsəydim,o sevdiyi qadınla evlənsəydi deyə dediyim də olurdu.Hətta bir dəfə qaynanama demişdim bu fikri lakin reaksiyası çox sərt