q uzatdim "Mənlə buradan əlaqə saxlaya bilərsən, her zaman yanındayam unutma.’’ dedim.
‘’Bilirəm, üzr istəyirəm…’’
‘’Bir daha çıxıb getme besdi.’’
‘Ehmed, onunla görüşürsən?’’
Sinirle hömürdənməyimə mane ola bilməmişdim. Kimi nəzərdə tutduğunu çox yaxşı bilirdim amma onunla hələ də görüşə biləcəyimi necə düşünə bilərdi?
‘Xeyr.’’
‘’Siz çox yaxin dostlarsiniz. Ayaz, Gökhan, sen ve Okan…’’
‘’Ayaz ve Gökxan ile bugün geldiyin şirketi qurduq ve hələ çox yaxin dostlariq amma Okan ile görüşmürəm o hadiseden sonra.’’
Başını yellemekle yetinmişdi ve vidalaşaraq maşından enmişdi. İçeri girmesini gözləyərək evime doğru sürmeye başladım. Gece Deniz’in özünə gelmesi, bugün Yasemənin gelmesi… Belki de artıq her şey daha qaydasına düşəcəkdi.
-
Açarın səsin eşitməyimlə elim ayağım bir-birinə dolaşdı sanki. Özümü sakit olub ələ almağa çalışaraq Efe’nin şorbasını tökməyə davam eledim. Ehmedin mətbəxə girdiyini təxmin edirdim amma iş ondadı dönüb baxa bilmirdim. Öz şorbamı ve onun şorbasını da qoyduqdan sonra şorba qazanını kənara qoyaraq yerime oturdum. Ehmed de ağzını açmadan yerine oturmuşdu.
‘’Xoş geldin ata.’’
Efe’nin alnından öperek ‘’Xoş gördük oğlum.’’ Dedi ve tez de yemeyini yemeye başlamışdı. Açıq aşkar məni yox hesab edirdi.Qelbimde yeniden bir ağri baş qaldirdi. Nie bele olurdu axi? Evvəldən istədiyin bu deyildi? Meni yoxa sayması, menimle danışmaması, bunları istemirdim mən? Indi nə baş verdi? Ne deyişdi də mən bu veziyyete düşdüm?
Yemek böyük bir sessizlik içinde keçmişdi. Ehmed danışmaq bir yana qalsın heç mən tərəfə baxmırdıda. Görünür fikirlidi. Ağlında nese vardı. Belke de… Belke de o qadını fikirleşirdi. Sevdiyi qadını… Ağrıyla udqunaraq elimde ki çayla dolu fincanlarla otağa girdim. Ehmed divanda uzanmış ekranda ki filme diqqetini cemlemiş kimiydi. Fincanlari masaya qoyaraq mende onun oturduğu divana oturdum. Ondan qaçacaq deyildim, neticede o menim erimdi ele deyilmi? Men doğrudan yaxsi deyilem. Ehmedi erim olaraq artiq görmeye başladığıma göre