. O qeder bacarıqlı idiler ki, onlara qarşı mübarize aparmaq imkansiz kimi bir şeydi. Xoş mübarize aparmaq isteyen de yox idi. Aĝzımı zorlayan diline icaze verdiyimde dilini dilime qovuşdurmuşdu ve o an inlemeyime manee ola bilmemisdim. Bu hiss cox gözel idi! Her saniye özümü ona daha çox çekilerken görürdüm, her saniye onun dadını dilimde daha çox hiss edir ve isteyirdim.
Yüngülce geri çekildiyinde dumanlanmis gözlerle ona baxırdım. Yarı yolda dayanmaĝın verdiyi keder ve gerginlikle qarsımdaki adama baxırdım. Eyer bu defe de yarı yolda qoysa meni... Off inanmırdım özüme.
Men öz içimdekilerle hesablaşmaqa çalışarken Ehmed alnını alnıma qoymuşdu. Onun gözlerinde de arzu göre bilirdim, en az menim qeder isteyirdi feqet onu her seferinde bele dayandıran ne idi? Eslinde bu sualın cavabını çox gözel bilirdim. Onu saxlayan tek şey o qadın idi, sevdiyi qadın. Helede aĝlında idi, belke de bu sebebden mene yaxınlaşmırdı. Üzümün gerilmesine mane ola bilmedim.
"Saĝlamlıĝın üçün bir müddet olmaz..." dedi.
Bir an esitdiklerimi derk etmekde çetinlik çeksem de telesik özümü toplayaraq dediklerini beynimde tekrar etdim. Yeni bu sefer dayanmamışdı, sadece menim saĝlamlıĝımı düşünmüşdü ele mi? Dodaqlarımı balaca bir usaq kimi büzerek.
"Ne qeder?" deye pıçıldadım.
Üzünde gözel bir tebessüm görünerek.
"Qısa bir müddet." dedi.
Bu adama gülümsemek heqiqeten çox yaraşırdı. Özümü saxlaya bilmeyerek.
"Mence daha çox gūlümsemelisen." dedim.
Qaşları istehza ile havaya qalxmışdı.
"Ele mi deyirsen?"
"Hıhım..."
Düşünürmüş kimi bir müddet üzüme baxdıqdan sonra "Niye axı?" dedi. Ve ecelim olacaq sualı vermişdi. Niye idi Deniz xanım buyurun cavab verin. Ona tebii ki gülümsediyinde daha yaraşıqlı olduĝunu deye bilmezdim. O qeder de düzelmemişdi aramız. Çiyinlerimi çekerek "Ele bele..." demekle kifayetlenmişdim. Bir şey demeden alnımdan öpmüsdü. Onun qollarında, onun qucaqında ve onun öpüşü ile o qeder xoşbext idim ki, izahı yox idi bunun. Çox sevdiyiniz bir mahnıni düşünün ve onu