Bölüm - 15 ,16
Oyandığımda Əhmədi yanımda tapmamıışdım. Dünən gece olanlar hələ yuxu kimi idi, onunla söhbətim ve mənə qarşı anlayışlı olması doğrudan qəribə idi. Özümü ələ alaraq yataqdan qalxdım. Xəfif bir ağrım vardı ancaq həkim bunların olacağını öncədən demişdi.Vanna otağıma addımımı attığımda aynada ki simamı görmeyimlə donub qaldım. Çox berbad görünürdüm.Özümü ələ almağı bacarmalıydım artıq ve ayaqda durmağı öyrenmeliydim. Üzerimde ki geceliyi çıxararaq duş kabinəsinə girdim. Suyu açaraq üzerimde ki xestexana, dərman qoxularından qurtulmağa çalışdım.Kaş ki qoxular kimi içimizde ki hüznlər, xəyal qırıqları ve bədbəxtliklərdə silinib getsəydi bədənimizdən...
Dəsmala sarılaraq sudan çıkdığımda otağa girdim ve içində özümü rahat hiss edə biləcək paltarımı geyinib saçımı qurutdum. Qurutduğum saçlarımı sıx topuz şəklində yığaraq pilləkənlərdən aşağı endiyimdə Birbaşa Efenin otağına girdim .Otağında oyuncaqlarla oynayırdı.
‘’Efe.’’
Ona seslenmeyim ile o gözel ve məsum üzünü mənə doğru çevirdi.Yanına yaxınlaşaraq yanaqlarına öpüş qondurub ve ‘’Səndən ötrü darıxmışdım.’’ dedim.
‘’Məndə.’’
‘’Niye yanıma gelmedin o bəs?’’
‘’Atam getmə dedi.’’
Anlamamış bir tərzdə qarşımda ki uşağa baxırdım. Əhməd niye Efe’nin yanıma gelmesini istememişdi ki? Ona baxmayacağımı ya da pis bir şey edəcəyimi filan mı düşünmüşdü? Axı biz bu mövzuları çoxdan aydınlaşdırmışdıq deyə bilirdim, yanılmışam?
‘’Niyə getmə dedi?’’
Çiyinlərini çəkərək ‘’Sən xəstə idin və səni narahat etməməliydim.’’ dedi. Alnına bir öpüş qonduraraq ‘’Acsan?’ dedim. Başını etiraz mənasında yelləyərək ve ‘’Atamla yedik biz səhər.’’ dedi ve oyununa davam etdi. Mende otağıından çıxaraq bir müddət pilləkənin başında qərarsız bir şekilde qaldım.Demək olar ki axşam düşürdü və heç də səhər yeməyi yemək həvəsində deyildim. Efe de aç olmadığına göre birazdan yemek edərəm.
Mətbəxə gedib isti suyu qızdıraraq şkafdan sallama çaylardan birin götürübiçinə atdım. İki dənə şəkər ataraq mətbəxdən çıxıb və pilləkənlərə tərəf