Sevilməli insan,həm də qüsurlarıyla sevilməli.Onsuz da onu gözəlləşdirən bir azda qüsurları deyilmi?Nəyə fayda insanların tam mükəmməl olduğu dünya.Çətinliyi çəkilər idimi onun, heç pisliklərin bilinmədiyi yerdə yaxşılıqlar necə bilinər ki?

Qüsur olmayan çirkinlik olmayan mühitdə mükəmməlin,gözəlin nə qiyməti olar? Ziddlərin bayramı deyilmi bura?Və ziddlərin övladı deyilmi insan?

Sevgi bağları ilə sıx bağlamalıyıq özümüzü insana.Qüsurları şəfqət pərdəsi ilə örtməliyik daim. Quşu bəsləməliyik,sevgi örtümüzlə əhatə etməliyik onun hər yanını,qüsurları ilə baş-başa buraxmamalıyıq onu.

Başqa axtarışa ehtiyac yoxdur sevmək üçün insani,insan olması bizə yetər.

Hər şey sevilməli.Varlıq olduğu üçün hər şey,Yaradandan ötəri sevilməli.Onsuz da Allah hər şeyi sevgidən , sevdiyindən yaratmadımı? Fərdə hörmətin bitdiyi yerdə cəmiyyətə hörmətdə bitmişdir. Bir insan öldürən bütün insanları öldürmüş kimidir...

Etdiyi pisliklər birdən silinər göstərdiyi hörmət adına. Yaxşılıqlardan heç birini,çox kiçik də olsa kiçik görmək doğru deyil əsla.

Sevərlər inananlar bir-birlərini, sevməlilər bir-birlərini.Bağlanmalılar eyni bədənin üzvləri kimi bir-birlərinə.Birinin dərdi hamısının olmalı,sevinclər əks olunmalı bir-birinin sevinciylə hamısının içinə.

Təmizlər təmizlərə yanaşar,murdarlar murdarlara yanaşar,hər kəs özü kimi olanla qaynaşar daim.İnananlar da elə.Bu cazibə bir araya gətirər qardaş edər insanları.

Sevgi dəlil istər əlbət, sevdiyindən bitib tükənməyi tələb edir.Onun üçün bəlası çoxdur sevgi yolunun.Onları aşmadan sevgiyə çatmaq qeyri-mümkündür.

Sevgilinin kim olduğuna bağlı yolun çətinliyi.Onu sevmək ayrı bir pay,lakin onun tərəfindən sevilmək daha başqa bir nail olma. Amma ölçü bu; Sən onu nə qədər sevirsənsə, Ondan o qədər qarşılıq görərsən. Onun sənin ürəyindəki yeri nə qədərsə, səndə onun qatında o qədər yerə sahibsən.

Universallaşdırmaq istəyirik biz sevgini.İnsanların içi sevgiylə dolsun bir-birlərinə.O zaman gözəl düşünənin gözəl gördüyünü