Bir zamanlar bütün duyğular bir yerə yığışıb gizlənpaç oynayırlarmış. Düşüncəsizlik, mutluluk, üzgünlük və aşk da burdaymış. Nəisə...

Danışırlar ki, kim birinci axtaracaq? Düşüncəsizlik düşünmədən gözlərini bağlayır, hamı gizlənir. Mutluluk suyun içinə girir, üzgünlük ağaca çıxır. Aşk özünə yer tapmır. Artık gec olduğunu görüb özünü tikanlığa atır. Düşüncəsizlik gözünü açır. Mutluluğu, üzgünlüyü tapır. Aşk tapılmır. Birdən tikanlıqdan qışqırtı səsi eşidilir. Hamısı səs gələn tərəfə qaçır. Görürlər ki, tikanlıqdan çıxan aşkın gözlərindən qan axır. Nə oldu? - deyə soruşanda, AŞK: tikan batdı - deyir. Düşüncəsizlik düşünmədən deyir: mən sənin gözün olaram.

Elə o gündən də aşkın gözü kor olur və insan da düşünmədən sevir!!!

Fikirləriniz...