Həya, ədəb, xəcalət, utanmaq, ar və namus, insanın çirkin şeylərdən sıxılması və bunları tərk etməsidir. Həya, insanlarda fitridir, yaradılışdandır. Həyalı insanın ürəyi, xoş olmayan bir şey baş verir iztirab duyar, əsəri üzündə görünür.
Həya imandandır. Həya, Allah qorxusuyla günah işləməkdən utanıb sıxılmaqdır.
Həya, dünya və axirət bütün xeyirlərini yığıcısıdır. İmanın şirazəsidir. Çünki həya sahibi kimsənin işlədiyi və işləməyi tərk etdiyi şeylər dinə uyğundur. Peyğəmbər Əfəndimiz (s.a.v.)
• "Həya, ancaq xeyr gətirər." Və "Həya dinin hamısıdır." Buyurmuşdur.
• "Allahu Təaladan haqqı ilə həya etmək lazımdır:
Başını Allahdan başqasına səcdə etməkdən və başındakı ağız, göz və qulağı haramlardan qorumaq,
Qarnını və qarnındakıları, namusunu, namusunu haram işləməkdən qorumaq və ölümü məni xatırlamanı. Kim axirəti istəyirsə dünyanın aldadıcı zinətini tərk edər. Kim bunları etsə Allahu Təaladan haqqı ilə həya etmiş olar.
• "Şübhəsiz ki, bu ümmətdən ilk qaldırılacaq şey həya və əmanətə riayətdir. Sizlər Allahdan bu iki şeyi istəyin. "
• "Həya imandandır, iman isə cənnətdədir.
Pis və çirkin söz cəfa, cəfa isə cəhənnəmdədir. "
Süleyman Dârânî belə demişdir: Qul, Rəbbindən həya etsə, Allahu təala onun ayıblarını örtüb insanlardan gizlədir, səhvlərini bağışlayar, qiyamət günü hesabını asan edər.