carpayisinda uzanmiwdi. Sahil xidmetcilerin hec birine oz otagini yigiwdirmaga icaze vermirdi ve en qeribesi de bu idi ki, otaq seliqeli idi. Kitablar duzgun ve seliqeli wekilde

reflerde idi. On deqiqe sonra Sahil qapini doyerek iceri girdi.

Sahil gulerek:-mellime, gelmek olar?

Humay:-bura senin otagindi.

Sahil:-bilirem.

Sahil Humaya yemek hazirlamiwdi.

Sahil:-gunorta hec ne yememisen, ele deyil? Yemeye bawla, tez ol!

Humay:-amma, bu,

Sahil:-yene bawladin amma demeye. Bunu men hazirlamiwam, dadina bax.

Humay:-sen?

Sahil:-seher hazirlamiwdim. Indi sadece qizdirdim. Bilirem ki, acsan..

Humay:-cox sag ol.

Humay elini yemeye uzadirdi ki, Sahil elindeki cengeli aldi.

Sahil:-menim elimden yeyersen?

Humay heyretle:-ne??

Sahil gulerek:-ne bilim, fikirlewdim belke sene bele daha xow olar?

Humay hirsle:-uwaq deyilem!

Sahil qeti wekilde:-seni men yedizdirecem.

Sahil bunu deyib cengeldeki yemeyi ona teref uzatdi. Humay bundan duruxdu. Cekinirdi.

Sahil:-yemesen mecbur agzini acacam.

Humay qizararaq ilk cengeli agzina aldi, ceynedi ve uddu. Sonra Sahile baxdi.

Humay heyranliqla:-heqiqeten sen hazirlamisan? Bu ki bawdan ayaga lezzetdi!

Sahil:-beyendiyine sevindim. Amma bunun hamisin yemelisen. Belke azca kecmiwinden de daniwasan? Uwaqligindan bu yawina qeder olan kecmiwini.

Humay:-yaxwi.

Humay olan biteni Sahile saniwdi. Sahil ister istemez bunlari ewidende Humayin Sara xanima olan

munasibetine haqq qazandirdi. Lakin her ikisine acidi. Ne vaxtsa onlarin bir yerde olmagini arzuladi, lakin fikrinden tez dondu. Eyer Humayla Sara xanim bariwsaydi, Humay daha iwlemeyecekdi. Bunu ise Sahil istemirdi. Ne de olsa onunla vaxti maraqli