susuzluğumm bir az da artaraq davam edirdi. Əhmədə ehtiyacım artdıqca içimdə ki qəzəb odu bir az da harlanıyordu.
Gözümdən axan bir damla yaşı əlimin tərsi ilə silərək hamamdan çıxdım. Saatlardır boş bir şəkildə özümə baxırdım. Onsuz bir həftə keçə bilməmişdi. Nə ara ona bu qədər alışdığımı anlamamışdım belə. Bəli, ona qarşı bir bağım başlamışdı, amma hamı bir bağ - deyə öz-özümə təkrar edirdim. Halbuki mən onun aludəçisi olmuşam, bu həqiqəti onsuz keçirdiyim bu bir həftə açıq manşet sifətimə vurmuşdu.
Bir az da bu otaqda qalsam düşüncələrimdən boğulacağımı qənaət gətirərək otaqdan çıxdım. Gözüm qolumda ki saata kaydığında günortanı çoxdan keçmiş olduğunu gördüm. Güman edirəm ki, bu, bir həftədir gördüyüm ən yaxşı şey yatmaqdır.
Salona keçəndə Ayşe şüşənin qabağında ki kreslolardan birinə oturub kitab oxuduğun gördüç. Yavaş addımlarla yanına yaxınlaşaraq yanında ki kresloya oturdum. Yaxşıca qarnı böyüməyə başlamışdı artıq, həqiqətən çox gözəl bir ana olacaqdı. Məni fərq edərək kitabda oxuduğu yerə mötərizəni qoyaraq "Xoş Gördük, əzizim. Dedi.
"Axşam olacaq demək olar.
"Sən özünü yaxşı hiss etdiyin qədər yatmalısan Dəniz İstər gecə olsun.
Yalnız başımla təsdiq etməklə yetinerek çölə baxdım. Havalar artıq yaxşıdan soyumağa başlamışdı. Qış özünü göstərirdi, eynilə mənim qəlbimdə ki, qış kimi. Ötən həftəyə qədər otura biləcəyim çardaq artıq otura bilməyəcək hala məruz qalmış qalmışdı. Artıqlaması ilə külək və soyuq hava hakimdi.
"Havada eynilə qəlbim kimi.
"Necə?
Dərin bir nəfəs alaraq "Soyuq və qəmli. Dedim.
"Dəniz
Üzümü ona tərəf çevirib "Ayşe qəlbimi çıxarıb at istəyirəm. Necə bu qədər canıma təsir edib? Deyə pıçıldadım. Hələ anlamırdım, onun nə ara bu qədər ürəyimə, içmə, ruhuma işlədiyini anlamırdım. Onun, qoxusunun, toxunuşlarını asılı olmuşdum, sanki.
"Hər şey keçəcək.
Səndən keçəcək idimi? Keçməyəcəkdi. Heç bir şey o qədər asan keçməyəndə belə böyük bir acı keçməyəcəkdi. Qəlbimdə qüssə və soyuqluq hər keçən saniyə daha çox artırdı. Hirsliyəm və