yapışmış kimi. Ayşe bunu anlamış olacaq ki o qapını açmağa getdi və bir müddət sonra öndə Əhməd, arxada Ayşe içəri girdilər. Tam da təxmin etdiyim kimi Əhməd çox yorğun və nəfəs dayanırdı. Onun o solğun üzünü əllərimin arasına alıb, o gözəl kişisi dodaqlarına bir öpüş buraxmamaq üçün özümü çətin tutdum. İçimdə ki səs sənə etdiklərini nə tez unutdun deyib durur
Unutmamışdım, qürurum da, qəlbimdə artıqlaması ilə sınmışdı, amma məhz. Nə çətindi düşünmək, hələ birdə o od kimi gözləri ilə gözlərimin içinə baxanda necə mən sağlam düşünə bilərdim